Bu bölümde damga vergisinde vergilendirme açısından özellik taşıyan durumlar ele alınmıştır. İlk olarak kâğıtların niteliğinin belirlenmesinde özün şekle önceliği ilkesi üzerinde durulmuş; kanuni şekli olan kâğıtların yanı sıra, şekli belirtilmemiş kâğıtlarda tarafların gerçek iradesinin esas alınması gerektiği vurgulanmıştır. Ayrıca, başka bir kâğıda atıf yapılması durumunda, atıf yapılan kâğıdın hukuken tamamlanmış olması şartı açıklanmıştır. Devamında kâğıt nüshaları ve suretlerin vergilendirilmesi konusu incelenmiştir. Nispi vergiye tabi kâğıtlarda tek nüshanın, maktu vergiye tabi kâğıtlarda ise her bir nüshanın ayrı ayrı vergilendirildiği belirtilmiştir. Suretlerin ise nüshalara göre daha düşük bir vergi yüküne sahip olduğu ve bazı istisnaların bulunduğu ifade edilmiştir. Son olarak birden fazla akit ve işlem içeren kâğıtların vergilendirilmesi ele alınmıştır. Burada bağımsız işlemlerin ayrı ayrı, birbirine bağlı işlemlerin ise en yüksek vergi tutarı üzerinden vergilendirildiği; asıl işleme eklenen üçüncü kişi işlemlerinin ise ayrıca vergiye tabi tutulduğu açıklanmıştır. Sözleşmenin müeyyidesi niteliğindeki cezai şart ve cayma tazminatı gibi unsurların ise başlı başına bir sözleşmeye konu olmadıkça ayrıca vergilendirilmeyeceği belirtilmiştir.