İş gücünün kariyer ilerlemesi veya daha iyi çalışma koşulları için iş yeri, meslek veya coğrafi bölge değiştirmesidir. Örneğin, bir mühendisin daha yüksek maaş için başka bir şehre taşınması emek mobilitesidir.

Bireylerin veya grupların yerleşmek amacıyla bulundukları yerden başka bir yere hareket etmeleridir. Süreklilik ve uzaklık kriterleri ile tanımlanır, örneğin bir ailenin iş bulmak için başka bir ülkeye yerleşmesi göçtür.

Bireyi yaşadığı yerden ayrılmaya zorlayan olumsuz unsurlardır. Düşük ücretler, işsizlik ve siyasal baskılar buna örnektir.

Bireyi yeni bir bölgeye çeken olumlu unsurlardır. Yüksek ücret, demokratik haklar ve eğitim olanakları çekici faktörlerdir.

Yüksek nitelikli, eğitimli ve uzman iş gücünün daha iyi yaşam koşulları için gelişmiş ülkelere gitmesidir. Bir ülkenin yetiştirdiği doktorların başka ülkeye yerleşmesi buna örnektir.

Yurt dışında eğitim görmüş veya çalışmış nitelikli bireylerin kendi ülkelerine geri dönmeleridir. TÜBİTAK'ın araştırmacıları geri getirme bursları buna örnektir.

Çevresel felaketler veya iklim değişikliği nedeniyle yapılan zorunlu göçlerdir. Kuraklık nedeniyle tarım yapamayan köylülerin şehre göç etmesi buna örnektir.

İş gücü piyasasının birincil (yüksek ücretli) ve ikincil (düşük ücretli) olarak ikiye ayrıldığını savunur. Göçmenler genellikle ikincil piyasada ucuz iş gücü olarak istihdam edilirler.

Göçün, göçmenler arasındaki akrabalık ve arkadaşlık bağları sayesinde kolaylaştığını savunur. Belçika'daki Türklerin belirli bölgelerde yoğunlaşması buna örnektir.

Her göç hareketinin, bir sonraki göç kararını tetikleyen sosyal çevreyi değiştirdiğini savunan teoridir. Bir işin 'göçmen işi' olarak etiketlenmesi yerli işçiyi o işten uzaklaştırır.

Göçü, merkez ve çevre ülkeler arasındaki ekonomik eşitsizliğin bir sonucu olarak görür. Gelişmiş ülkelerin çevre ülkelerin kaynaklarını kullanması göçü tetikler.

Bireyin göçten elde edeceği kazancı, göçün maliyetiyle karşılaştırarak rasyonel karar vermesidir. Yolculuk ve dil öğrenme maliyetleri bu hesaplamaya dahildir.

Göç kararının birey tarafından değil, aile tarafından bir strateji olarak alındığını savunur. Aile, gelir riskini azaltmak için üyelerinden birini göç ettirir.

Irkı, dini veya siyasi görüşü nedeniyle zulüm korkusu yaşayan ve vatandaşı olduğu ülkenin korumasından yararlanamayan kişidir.

Mülteci statüsü almak için başvuru yapan ve sonucunu bekleyen kişidir.

Göçmenlerin yolculuk, barınma ve iş bulma süreçlerine aracılık eden kişi ve kurumlardır. Bazen göçmenleri istismar eden bir yapıya da bürünebilir.

Bireyin eğitim, deneyim ve becerileriyle kazandığı üretkenlik kapasitesidir. Göç, bir beşeri sermaye yatırımı olarak değerlendirilir.

Uzun süre çalışmak veya yerleşmek amacıyla ülke sınırlarının aşılarak yapılan nüfus hareketidir.