Ünite 8: Dünyada Çocuk Eğitimi — Önemli Kavramlar

Her bireyin sosyoekonomik durumu, etnik kökeni veya cinsiyeti ne olursa olsun eğitim hizmetlerine eşit şartlarda erişebilmesini savunan ilkedir. ABD eğitim sisteminde 1947 Temel Eğitim Yasası ile en çok vurgulanan temel değerdir.

ABD'de düşük gelirli ailelerin çocuklarına yönelik geliştirilen; eğitim, sağlık, ebeveyn katılımı ve sosyal hizmetleri bir arada sunan çok boyutlu bir erken çocukluk müdahale programıdır.

Çocukların kendi öğrenme yaşantılarını kendilerinin planlayıp uyguladığı ve değerlendirdiği 'Planla-Yap-Değerlendir' döngüsüne dayanan, etkin öğrenmeyi temel alan okul öncesi eğitim yaklaşımıdır.

Çocuğun yaratıcılığını ve hayal gücünü zengin materyallerle destekleyen, aile katılımını merkeze alan ve sınıfta aile fotoğrafları kullanarak güvenli bir aidiyet ortamı oluşturan gelişimsel-etkileşimsel eğitim modelidir.

Çocukların ilgisini çeken belirli bir konunun, kavram haritaları oluşturularak, alan gezileri, uzman görüşmeleri ve aktif araştırmalar yoluyla derinlemesine incelendiği çocuk merkezli eğitim modelidir.

İsrail'de yaygın olan, çocukların doğumdan yetişkinliğe kadar olan tüm bakım, gelişim ve eğitim sorumluluğunun kolektif yerleşim birimi tarafından ortaklaşa üstlenildiği okul öncesi modelidir.

ABD'de öğretmenlik programlarından mezun olan adaylara ilk etapta verilen, mesleğe başlamalarını sağlayan ancak kalıcı kadro için yüksek lisans ve sınav şartları gerektiren başlangıç belgesidir.

Avustralya'da çocukların 5 yaşında başladığı, formal ilköğretim sistemi içerisinde yer alan ancak zorunlu olmayan, ilkokula geçişi kolaylaştıran bir yıllık okul öncesi eğitim kademesidir.

Bireysel sorumluluktan ziyade topluluğun ortak kararları ve iş birliğiyle yürütülen, İsrail'deki Kibbutz yerleşkelerinde çocuk yetiştirmede uygulanan ortaklaşa eğitim sistemidir.

Eğitimde merkezi bir otorite yerine, her bölgenin veya eyaletin kendi yasama, yürütme ve müfredat belirleme yetkisine sahip olduğu, ABD ve Avustralya'da uygulanan yönetim biçimidir.