1944 yılında ABD'nin Bretton Woods şehrinde kurulan ve uluslararası parasal ilişkileri düzenleyen sistemdir. Altın kambiyo sistemine dayanır ve doları küresel rezerv para olarak konumlandırarak IMF ile Dünya Bankası'nı doğurmuştur.

J.M. Keynes tarafından geliştirilen, toplam talebin ekonomik faaliyetin en önemli taşıyıcı gücü olduğunu savunan teoridir. Kriz dönemlerinde devletin kamu harcamaları ve açık bütçe finansmanıyla ekonomiye müdahale etmesini öngörür.

Bretton Woods ile kurulan, sadece ABD Dolarının altına bağlı olduğu (1 ons = 35 dolar), diğer ulusal paraların ise dolara göre kur belirlediği uluslararası para sistemidir. Merkez bankaları kasalarında altın ve dolar tutmuştur.

Bir ülkenin sınırları dışındaki tüm mal, hizmet ve sermaye hareketlerini gösteren muhasebe tablosudur. İthalat ihracattan fazla olduğunda açık, ihracat fazla olduğunda ise fazla verir.

Sabit kur rejimlerinde resmi otoritelerin kararıyla ulusal paranın yabancı paralar karşısındaki değerinin düşürülmesidir. 1946 ve 1958 yıllarında Türkiye'de ihracatı teşvik etmek için uygulanmıştır.

1946 yılında hazırlanan, Sümerbank ve Etibank tarafından yürütülebilecek yatırımları seçen ve ülkenin savaş koşullarından barışa geçişini hedefleyen sanayi planıdır.

1947 yılında hazırlanan; tarım, ulaştırma, enerji ve endüstri yatırımlarını dış finansman ve iç kaynaklar dengesiyle ele alan planlı kalkınma teşebbüsüdür.

Hükümetlerin kamu bütçesi açıklarını veya yatırımları finanse etmek amacıyla ülke içindeki kişi ve kurumlardan ulusal para cinsinden borçlanmasıdır.

Yurt dışından ithal edilmekte olan tüketim ve yatırım mallarının koruyucu gümrük önlemleri ve devlet teşvikleriyle yurt içinde üretilmesini öngören sanayileşme stratejisidir.

Devletin ekonomik hayata müdahale etmek, altyapı kurmak ve ara malı üretmek amacıyla kurduğu, Sümerbank, Etibank, TMO gibi iktisadi devlet teşekkülleridir.

Düşük yatırımların düşük verimliliğe, düşük verimliliğin düşük ulusal ve kişisel gelire, bunun da düşük tasarrufa ve nihayetinde yeniden düşük yatırımlara yol açtığı ekonomik çıkmazdır.

İkinci Dünya Savaşı sonrasında ABD'nin Avrupa'nın yeniden inşası ve komünizme kaymasını önlemek amacıyla OEEC aracılığıyla dağıttığı yaklaşık 12 milyar dolarlık mali yardımdır.

Marshall yardımlarının dağıtılmasını koordine etmek amacıyla 1948 yılında kurulan, Türkiye'nin de kurucu üyeleri arasında yer aldığı uluslararası ekonomik teşkilattır.

1956 yılında çıkarılan ve hükümete mal ve hizmetlerin dağılımını, fiyatlarını ve kâr oranlarını yasal olarak düzenleme yetkisi veren müdahaleci kanundur.

Uluslararası ödeme aracı (döviz veya altın) bulunmadığı durumlarda, ülkelerin malı malla değiştirdiği (tramp) veya ulusal paralarla ticaret yaptığı ödeme yöntemleridir.

Dönemin ticari koşullarında ihracatçıya veya belirli ithalat kalemlerine standart kurun dışında avantajlı kur oranları tanınması uygulamasıdır.

Devletin (TMO vb. kurumlar aracılığıyla) çiftçinin ürününü taban fiyat üzerinden satın alarak hem üreticiyi korumak hem de piyasa fiyatlarını dengelemek için uyguladığı politikalardır.

Dolaşımdaki para, bankaların nakit rezervleri ve Merkez Bankasındaki zorunlu karşılıkların toplamından oluşan parasal büyüklüktür.

1950'lerden sonra köyden kente hızlı göç sonucunda kamu veya başkalarına ait araziler üzerinde yasal olmayan yollardan inşa edilen barınma alanlarıdır.

Bretton Woods konferansında kurulan, kurlarda istikrarı sağlamak ve ödemeler dengesi krizi yaşayan üye ülkelere kısa vadeli finansal destek (kredi) sunan küresel kuruluştur.

Günümüz Dünya Bankası grubunun temelini oluşturan, savaş sonrası yeniden inşa ve gelişmekte olan ülkelerin altyapı projelerini desteklemek için kurulan bankadır.

Devletlerin nüfusu artırmak amacıyla teşvik edici tedbirler (çok çocuklu aileleri vergiden muaf tutma vb.) izlediği nüfus politikasıdır.

Ulusal paranın yabancı paralar karşısındaki değerinin resmi otoriteler tarafından sabit bir oranda belirlendiği ve ancak resmi kararla değiştirilebildiği kur sistemidir.

Başka mal ve hizmetlerin üretiminde kullanılan makine, teçhizat, hammadde ve teçhizat gibi sermaye mallarıdır.

Devlet harcamalarının vergi gelirlerini aşması durumunda oluşan bütçe açığının borçlanma veya para basma yoluyla finanse edilmesidir.