Kazan bacaları, komşu yüksek binaların çekişi olumsuz etkilemesini önlemek için bu binalardan en az 80 cm yüksekte sonlanmalı ve yatayla en az 60 derece açı yapacak şekilde konumlandırılmalıdır.
Doğru bir yanma için kazan dairesinin zemin düzeyinde, baca kesitinin en az %50'si kadar bir alana sahip temiz hava giriş menfezinin dış ortama doğrudan bağlanması zorunludur.
Kazan dairelerinde biriken kirli havanın tahliyesi amacıyla, tavan düzeyinde konumlandırılmış ve baca kesitinin en az %20'si kadar alana sahip bir pis hava bacası bulunmalıdır.
Kazanlarda iç testler genelde 3 yılda bir gözle ve yardımcı muayene cihazları yardımıyla yapılır. Bu testte cidar kalınlığı ölçümü ve yüzey çatlaklık kontrolleri gerçekleştirilir.
Kazan gövdesi, ocak, brülör, emniyet donanımları ve su hatlarının incelendiği dış testlerin yılda en az bir defa periyodik olarak yapılması zorunludur.
Kazanın basınçlı gövdesinin sızdırmazlığını kontrol eden su testi her 9 yılda bir tekrarlanmalıdır. Test öncesinde kazan dramının iç kısımları esaslıca temizlenmelidir.
Brülörlerde verimli ve kararlı bir yanma işleminin gerçekleşebilmesi için yanma havası sıcaklığının genellikle 5 °C ile 40 °C arasında olması gerekmektedir.
Isı değiştiricilerinde kullanılan malzemeler artan maliyet sırasına göre; Çelik, Paslanmaz Çelik, Titanyum, Zirkonyum, Nikel Alaşımları, TFE/PVDF Plastikleri, Grafit, Kolumbiyum ve Tantalyum olarak sıralanır.
Kazan borularında korozyon oluşumunu ve delinmeleri engellemek için yanma sonucunda korozif asit oluşturan kükürt oranı düşük yakıtların tercih edilmesi gerekmektedir.