İş yeri ölçülerinin, ekipmanların ve çalışma ortamının insan vücut ölçülerine (antropometrik verilere) uyumlu hale getirilmesi sürecidir. Amacı, çalışan üzerindeki fiziksel stresi ve zararlı postürleri en aza indirerek sistemin üretkenliğini ve güvenliğini optimize etmektir.

İş istasyonlarının önünde veya arkasında bulundurulan az miktardaki bitmemiş ürün grubudur. Bu stoklar, çalışanların malzeme beklerken zaman kaybetmesini önler ve üzerlerindeki süre baskısını azaltarak kendi doğal hızlarında çalışmalarına olanak tanır.

Kötü çalışma postürleri, tekrarlamalı hareketler ve aşırı fiziksel zorlanmalar sonucu kas-iskelet sisteminde zamanla birikerek ortaya çıkan ağrılı rahatsızlıklardır. İş istasyonu tasarımında ergonomik ilkelerin göz ardı edilmesi bu hastalıkların en temel sebebidir.

Bilgisayar ekranları, monitörler ve veri giriş terminalleri gibi görsel bilgi sunan cihazların genel adıdır. GGB ile uzun süreli çalışmalar sabit postür gerektirdiğinden göz yorgunluğuna ve kas ağrılarına yol açar.

Özellikle masa başı ve montaj işlerinde çalışanların kol, omuz, boyun ve bilek gibi üst ekstremite duruşlarını ve maruz kaldıkları fiziksel yükleri hızlıca değerlendirmek için kullanılan ergonomik analiz metodudur.

Çalışanın tüm vücut duruşlarını, hareketliliğini, uyguladığı kuvveti ve zeminle olan ilişkisini analiz ederek duruş kaynaklı risk düzeyini belirleyen kapsamlı bir ergonomik değerlendirme yöntemidir.

Endüstriyel çalışma ortamlarında sırt, kol, bacak duruşlarını ve taşınan yük miktarını sınıflandırarak analiz eden ve duruş iyileştirme eylemlerinin aciliyetini belirleyen sistematik bir metottur.

Manuel yük kaldırma işlerinde çalışanların bel bölgesine binen yükü ve disk sıkışması riskini hesaplayarak, güvenli kaldırma limitlerini (Önerilen Sınır Değeri) belirleyen matematiksel bir formülasyondur.

Çalışanın işi yaparken hissettiği fiziksel zorlanma ve efor düzeyini kendi algısına dayanarak derecelendirmesini sağlayan, postürle ilişkili kas yorgunluğunu ölçmede kullanılan öznel bir skaladır.

Omuz, sırt ve bel gibi üst vücut bölgelerine binen statik ve dinamik yükleri analiz ederek, eklemlerin zorlanma derecelerini değerlendiren bir ergonomik analiz yöntemidir.

İnsan vücudunun boyutlarını, oranlarını, hareket sınırlarını ve kuvvet yeteneklerini istatistiksel yöntemlerle inceleyen bilim dalıdır. Ergonomik iş istasyonu tasarımlarının temel veri kaynağını oluşturur.

Çalışanın dirseğini vücuduna yakın tutarak, sadece ön kolunu hareket ettirmek suretiyle yatay düzlemde rahatça erişebildiği dairesel çalışma alanıdır. Sık kullanılan el aletleri bu alanda olmalıdır.

Çalışanın kolunu omuzdan tam olarak uzatarak, gövdesini bükmeden erişebildiği en uzak yatay sınırdır. Daha az sıklıkla kullanılan malzemeler bu alan sınırları içinde konumlandırılır.

Çalışanların gün içinde veya belirli periyotlarla farklı iş istasyonlarında ve görevlerde çalıştırılmasıdır. Amacı monotonluğu azaltmak ve kas gruplarının tek yönlü yorulmasını önlemektir.

İşlerin bireysel görevler yerine ortak sorumluluğa sahip ekiplere verilmesidir. Hataları azaltır, çalışanlar arası yardımlaşmayı teşvik eder ve danışmanlık ihtiyacını minimize eder.

Çalışanların işe başlama ve bitiş saatlerini belirli sınırlar dahilinde kendilerinin belirlemesine olanak tanıyan, iş-yaşam dengesini ve motivasyonu artıran bir çalışma saati düzenlemesidir.

Hareket halindeki bir insanın işini yaparken, uzuvlarını rahatça hareket ettirebilmesi ve makine kontrol elemanlarına erişebilmesi için ihtiyaç duyduğu asgari üç boyutlu boşluk alanıdır.

Corlett ve Bishop tarafından geliştirilen, çalışanların gün boyunca vücutlarının farklı bölgelerinde hissettikleri postürel rahatsızlıkları ve yorgunluk derecelerini kendi ifadeleriyle ölçen anket çalışmasıdır.