Faydanın sadece sıralanabileceğini savunan Ordinalist okulun kurucu ve geliştiricileri arasında F. Y. Edgeworth, G. B. Antonelli ve I. Fisher gibi önemli iktisatçılar bulunmaktadır.
Mikroiktisatta bireysel talep eğrisi, doğrudan doğruya 'Fiyat Tüketim Eğrisi'nden türetilir. Fiyat tüketim eğrisi üzerindeki fiyat ve miktar ilişkileri talep eğrisinin negatif eğimli yapısını açıklar.
Bütçe doğrusunun eğimi, malların piyasa fiyatlarının birbirine oranına (Pa / Pb) eşittir. Bu oran, tüketicinin piyasada bir malı diğeriyle hangi oranda değiştirebileceğini gösteren objektif bir ölçüttür.
Tüketicinin toplam faydasının (TU) en yüksek seviyeye ulaştığı noktada, tüketilen son birimin marjinal faydası (MU) tam olarak sıfıra eşit olur. Bu noktadan sonraki tüketim toplam faydayı azaltır.
Kayıtsızlık eğrileri birbirlerini asla kesmezler. Eğer kesişselerdi, geçişkenlik ve tutarlılık ilkeleri ihlal edilir ve aynı mal bileşiminden iki farklı fayda düzeyi elde edilmesi gibi mantıksız bir durum ortaya çıkardı.
Metinde düşük gelirli bir tüketicinin geliri arttığında ikinci el otomobil yerine yeni otomobil tercih etmesi örneği verilmiştir. Bu örnekte ikinci el otomobil, gelir artışıyla talebi azaldığı için düşük mal niteliğindedir.
Metinde rasyonellik ilkesini açıklamak için aç bir insanın elindeki para ile sinemaya gitmek yerine önce yemek yemeyi tercih edeceği belirtilmiştir. Bu durum, ihtiyaçların şiddet derecesine göre rasyonel sıralandığını gösterir.
Malların fiyatları sabitken tüketicinin gelirinde meydana gelen artışlar bütçe doğrusunu paralel olarak sağa kaydırırken, gelir azalışları paralel olarak sola kaydırır. Bu kayma bütçe doğrusunun eğimini değiştirmez.