← Ünite 6
Sosyal Politika

Ünite 6: Avrupa Birliği’nde Sosyal Politika

1951 Paris Antlaşması
Belçika, Hollanda, Lüksemburg, Federal Almanya, İtalya ve Fransa tarafından imzalanarak Avrupa Kömür ve Çelik Topluluğu'nu (AKÇT) kuran antlaşmadır. Bu antlaşma, Avrupa bütünleşmesinin ve dolayısıyla AB sosyal politikasının ilk tarihsel ve yasal çıkış noktasını oluşturmaktadır.
1957 Roma Antlaşması
Avrupa Ekonomik Topluluğu'nu (AET) kuran bu antlaşma, bütünleşme sürecini esas olarak ekonomik temellere oturtmuştur. Sosyal politikaya ilişkin sınırlı hükümler içermekle birlikte, bu alandaki önlemleri ekonomik bütünleşmenin kendiliğinden ortaya çıkacak bir yan ürünü olarak görmüştür.
1972 Paris Zirvesi
Dokuz üye devletin katılımıyla yapılan bu zirvede, sosyal politikanın ekonomik ve parasal birlik kadar önemli olduğu ilk kez resmi olarak ilan edilmiştir. Bu zirve, bağımsız bir Avrupa sosyal politikasının doğuşunu sağlayan tarihi bir dönüm noktasıdır.
1974 İlk Sosyal Eylem Programı
Paris Zirvesi kararları doğrultusunda Bakanlar Konseyi tarafından kabul edilen bu program; göçmen işçilerin koşullarının iyileştirilmesi, tam istihdam, kadın-erkek eşitliği ve işçilerin yönetime katılımı gibi somut hedefleri içeren ilk kapsamlı sosyal planlamadır.

Anahtar Kavramlar

Sosyal DampingBir ülkenin, diğer ülkelere kıyasla daha düşük işgücü maliyetleri veya daha az kısıtlayıcı iş hukuku kuralları uygulayarak rekabet avantajı elde etmesi ve bu yolla yatırımları kendi ülkesine çekmesidir. AB, üye ülkeler arasında bu durumun haksız rekabete yol açmasını engellemek için asgari sosyal standartlar belirlemeye çalışmaktadır.
UyumlaştırmaÜye devletlerin sosyal politikalarının ve yasal düzenlemelerinin, aralarındaki farklılıkları azaltmak ve ortak hedeflere ulaşmak amacıyla birlik tarafından yapılan müdahalelerle birbirine benzer hale getirilmesi sürecidir. Bu süreç, tek tip bir mevzuat dayatmak yerine sistemlerin yakınlaştırılmasını hedefler.
KoordinasyonÜye devletlerin farklı sosyal güvenlik ve hukuk sistemlerinin birbirleriyle çelişmesini engellemek ve uyum içinde çalışmalarını sağlamak amacıyla yürütülen eşgüdüm faaliyetidir. Özellikle işçilerin serbest dolaşımı sırasında hak kayıplarını önlemek için kritik öneme sahiptir.
Sosyal Eylem ProgramıAB'nin sosyal politika alanındaki hedeflerini somutlaştırmak amacıyla belirli dönemler için hazırladığı, işçi hakları, istihdam ve sosyal koruma gibi alanlarda atılacak adımları içeren stratejik planlardır. İlk kez 1974 yılında Paris Zirvesi kararları doğrultusunda kabul edilmiştir.
Avrupa Sosyal ModeliEkonomik büyüme ile sosyal adaleti, yüksek istihdam düzeyini, güçlü sosyal koruma sistemlerini ve sosyal diyalogu bir araya getiren, Avrupa'ya özgü toplumsal ve ekonomik örgütlenme biçimidir. Bu model, saf piyasa ekonomisi ile devlet müdahaleciliği arasında bir denge kurmayı amaçlar.
Yeşil KitapAvrupa Komisyonu tarafından yayınlanan, belirli bir politika alanındaki mevcut durumu analiz eden, gelecekteki sorunlara dikkat çeken ve ilgili tüm tarafları tartışmaya ve çözüm önerileri sunmaya davet eden resmi danışma belgesidir. Sosyal politika alanındaki Yeşil Kitap 1993 yılında yayınlanmıştır.
Beyaz KitapYeşil Kitap sürecinde toplanan görüş ve önerilere dayanarak hazırlanan, birlik düzeyinde uygulanacak somut politika tekliflerini ve yasal stratejileri içeren resmi komisyon belgesidir. 1994 tarihli Sosyal Politika Beyaz Kitabı, istihdam ve aktif işgücü politikalarına öncelik vermiştir.
Avrupa İstihdam Stratejisi1997 Lüksemburg Zirvesi ile temelleri atılan, üye ülkelerin istihdam politikalarını ortak hedefler doğrultusunda koordine etmelerini sağlayan ve işsizlikle mücadeleyi hedefleyen uluslarüstü stratejidir. İstihdam edilebilirlik, girişimcilik, uyum yeteneği ve fırsat eşitliği olmak üzere 4 sütuna dayanır.
Sosyal DışlanmaBireylerin veya grupların yoksulluk, işsizlik, eğitim eksikliği veya ayrımcılık gibi nedenlerle toplumsal, ekonomik ve kültürel yaşamın dışında kalması, hak ve kaynaklara erişememesi durumudur. AB sosyal politikasının temel hedeflerinden biri bu durumla mücadele etmektir.
Sosyal Diyalogİşçi ve işveren sendikaları (sosyal taraflar) ile AB kurumları arasında çalışma yaşamı, istihdam koşulları ve sosyal politikalar konusunda yürütülen müzakere, danışma ve ortak karar alma sürecidir. Avrupa Tek Senedi ile kurumsal bir kimlik kazanmıştır.
Nitelikli Oy ÇokluğuAB Konseyi'nde kararların oy birliği yerine, üye ülkelerin nüfusları ve sayıları oranında belirlenen belirli bir ağırlıklı çoğunlukla alınması yöntemidir. Avrupa Tek Senedi ile işçi sağlığı ve güvenliği gibi sosyal alanlarda bu yönteme geçilerek karar alma süreci hızlandırılmıştır.
Aktif İşgücü Piyasası Politikalarıİşsizlerin doğrudan istihdam edilmesini veya iş bulma şanslarının artırılmasını hedefleyen; mesleki eğitim, işe yönlendirme, girişimcilik destekleri ve staj programları gibi dinamik önlemleri içeren politikalardır. Beyaz Kitap'ta bu politikalara yatırım yapılması önerilmiştir.
Avrupa Sosyal Fonu (ASF)Üye ülkelerde istihdam olanaklarını artırmak, işçilerin coğrafi ve mesleki hareketliliğini kolaylaştırmak, işgücünü eğitmek ve sosyal bütünleşmeyi desteklemek amacıyla kurulmuş olan, birliğin en önemli mali aracıdır. Maastricht Antlaşması ile yetkileri genişletilmiştir.
Fırsat EşitliğiÇalışma yaşamında ve toplumsal hayatta cinsiyet, ırk, din, yaş veya engellilik gibi nedenlerle hiçbir ayrımcılık yapılmaksızın herkesin eşit haklara, eğitime ve istihdam olanaklarına erişebilmesi ilkesidir. Lüksemburg İstihdam Stratejisi'nin temel başlıklarından biridir.
Sosyal KorumaBireyleri hastalık, yaşlılık, işsizlik, analık ve iş kazası gibi sosyal risklere karşı güvence altına alan, asgari yaşam standardını garanti eden kamusal ve özel önlemler bütünüdür. Nice Antlaşması ile bu alanda üye devletlerin eylemlerinin desteklenmesi kararlaştırılmıştır.
İstihdam EdilebilirlikBireylerin işgücü piyasasının değişen taleplerine uyum sağlayabilmek, iş bulabilmek ve işini koruyabilmek için ihtiyaç duyduğu bilgi, beceri, eğitim ve niteliklere sahip olması durumudur. Lüksemburg Zirvesi'nde belirlenen eylem planının ilk temel başlığıdır.

Diğer Önemli Bilgiler

1986 Avrupa Tek Senedi

Roma Antlaşması'nı revize eden bu senet, ortak pazarın 'İç Pazar' adını alarak derinleşmesini sağlarken, işçi sağlığı ve iş güvenliği gibi belirli sosyal politika alanlarında nitelikli oy çokluğuyla karar alınması sistemini getirerek süreci hızlandırmıştır.

1989 Topluluk Sosyal Şartı

Strasbourg'da toplanan zirvede, Birleşik Krallık dışındaki 11 üye ülke tarafından kabul edilen belgedir. İşçilerin serbest dolaşımı, adil ücret, sosyal koruma ve örgütlenme gibi 12 temel sosyal hakkı tanımlayarak birliğin sosyal çerçevesini çizmiştir.

1992 Maastricht Antlaşması

1 Kasım 1993'te yürürlüğe giren bu antlaşma ile topluluk 'Avrupa Birliği' adını almıştır. Antlaşmaya eklenen Sosyal Politika Protokolü ve Anlaşması, sosyal hedefleri birliğin asli görevleri arasına dahil ederek sosyal politikaya anayasal bir zemin kazandırmıştır.

1997 Amsterdam Antlaşması

1 Mayıs 1999'da yürürlüğe giren bu antlaşma ile 'istihdam' konusu ilk kez müstakil bir başlık altında antlaşma metnine eklenmiştir. Ayrıca antlaşmanın 13. maddesiyle her türlü ayrımcılıkla mücadele konusunda Konsey'e geniş yetkiler verilmiştir.

1997 Lüksemburg Zirvesi

Olağanüstü olarak toplanan bu istihdam zirvesinde, Avrupa İstihdam Stratejisi resmi olarak başlatılmıştır. Üye ülkelerin tamamında 'İstihdam Ulusal Eylem Planları' hazırlanması ve uygulanması bu zirvede kararlaştırılmıştır.

2000 Lizbon Zirvesi

Birliğin 2010 yılına kadar dünyanın en rekabetçi bilgiye dayalı ekonomisi olmasını hedefleyen 'Lizbon Stratejisi' kabul edilmiştir. Bu strateji kapsamında tam istihdam, sosyal uyum ve yoksullukla mücadele ana öncelikler olarak belirlenmiştir.

2000 Nice Antlaşması

2003 yılında yürürlüğe giren bu antlaşma, birliğin genişleme süreci öncesinde sosyal politika alanındaki yetkilerini netleştirmiştir. Yoksulluk ve sosyal dışlanmayla mücadele kapsamında işe girmeyi kolaylaştırma gibi somut hedefler belirlenmiştir.

2005 Avrupa Birliği Anayasası

Avrupa Parlamentosu tarafından kabul edilen, 4 bölüm ve 448 maddeden oluşan taslak metindir. Anayasanın üçüncü bölümünde istihdam ve sosyal politikaya geniş yer verilmiş, üye devletlerin sosyal politikalarının eşgüdümü anayasal kural haline getirilmiştir.

Sınavda Dikkat Et

  • 1972 Paris Zirvesi'ne çok dikkat edin; sosyal politikanın ekonomik bütünleşme ile eşdeğer kabul edildiği ve bağımsız bir politika alanı olarak doğduğu ilk yer burasıdır.
  • Yeşil Kitap (1993) ve Beyaz Kitap (1994) ayrımını iyi yapın; Yeşil Kitap tartışma ve analiz sunarken, Beyaz Kitap somut politika önerileri ve istihdam odaklı çözümler getirir.
  • Amsterdam Antlaşması'nın (1997) 'istihdam' konusunu ilk kez sistematik olarak ele alan ve ortak politika haline getiren antlaşma olduğunu mutlaka aklınızda tutun.
  • Topluluk Sosyal Şartı'na (1989) imza atmayan tek ülkenin Birleşik Krallık (İngiltere) olduğunu unutmayın; sınavlarda bu istisna sıkça sorulmaktadır.
  • AB'nin sosyal politikada 'mevzuatı birleştirme' yerine 'koordinasyon' ve 'uyumlaştırma' yöntemlerini kullandığını, yani üye ülkelere tek tip bir model dayatmadığını bilin.
  • Lizbon Stratejisi'nin (2000) temel vizyonunun 'bilgiye dayalı en rekabetçi ekonomi olmak' ve 10 yıllık bir süreyi (2010'a kadar) kapsadığını unutmayın.