Etimolojik olarak 'seçilmiş parça' anlamına gelen ve sosyolojide çoğunluk üzerindeki azınlık yönetimi ifade eden kavramdır. TDK'ya göre benzerleri arasında niteliklerinin yüksekliğiyle göze çarpan, toplumun saygın ve etkin mevkilerini elinde tutan kişi veya gruplardır.

Pareto'ya göre siyasal iktidarı elinde bulunduran, toplumda fiilen egemen olan ve toplumun doğasını belirginleştiren dar anlamdaki seçkin azınlık gruptur. Askerler, iş insanları ve din adamları gibi çeşitli sosyal gruplardan oluşur.

Pareto'nun Machiavelli'den esinlenerek siyasal seçkinleri psikolojik açıdan ayırdığı iki gruptur. Aslanlar halkı güç, şiddet ve askeri yöntemlerle yönetirken, tilkiler hile, entrika, propaganda ve diplomasıyla (demokrasilerde olduğu gibi) yönetir.

Pareto'nun, yönetilen alt tabakadan hırslı ve yetenekli kişilerin yönetici seçkinler sınıfına yükselmesi ya da yönetici elitler kendi içindeki yönetimsel değişimleri ifade eden kavramıdır. Toplumsal işleyişin ve döngüsel tarihin temelini oluşturur.

Pareto'nun tarih anlayışını özetleyen, yönetici seçkin sınıfın sürekli yozlaşarak alt tabakadan gelen yeni yetenekli kişilerle yer değiştirmesi döngüsünü ifade eden ünlü metaforudur.

Gaetano Mosca'nın tüm toplumlarda var olduğunu savunduğu, idari, askeri, dini veya ekonomik liderliği eline almış, sayıca az ancak organize olma yeteneği sayesinde gücü tekeline alarak yönetilenleri kontrol eden azınlık sınıftır.

Mosca'ya göre yönetici sınıfın, toplum üzerindeki egemenliklerini haklı göstermek ve kitleleri kontrol altında tutmak için başvurduğu hukuk, inandırma, hile, kandırma veya şiddet gibi yöntemler ve değerler bütünüdür.

Mosca'nın seçkin sınıfın yönetimsel kapasitesini açıklamak için kullandığı, toplumsal düzlemdeki her türlü eylemi kontrol etme yeteneğidir. Para, toprak, askeri güç, din, eğitim ve bilim üzerinde en yüksek kontrolü elinde bulunduran grup yönetimi de ele geçirir.

Gaetano Mosca'nın öncülüğünü yaptığı, demokratik rejimlerde de yönetici sınıfın var olduğunu ancak bu rejimlerde otoriterleşmeyi önlemek için güçler ayrılığının, yargı ve bürokrasi bağımsızlığının şart olduğunu savunan teorik yaklaşımdır.

Karar alıcı kurumlarda yer alan ve kararları uygulayan, azınlık bir grubun gücü elinde tuttuğu yönetim biçimidir. Michels'e göre tüm karmaşık örgütlerin ve partilerin kaçınılmaz sonudur.

Robert Michels'in, demokratik örgütlerin ve siyasi partilerin kaçınılmaz olarak zamanla yöneticilerin çıkarlarına hizmet eden bir oligarşiye evrileceğini savunan, teknik, entelektüel ve psikolojik etkenlere dayanan kanunudur.

Bir siyasi partide karar alma ve yönetim süreçlerinin tüm üyelerin katılımına açık olması durumudur. Michels, pratik hayatta bu durumun imkânsız olduğunu ve yerini lider oligarşisinin aldığını savunur.

Michels'e göre büyük ve karmaşık örgütlerin işlemesi için gereken teknik uzmanlaşma ve uzman liderlik zorunluluğunu ifade eden ve oligarşiyi tetikleyen ilk etkendir.

Yönetilen kitlelerin her zaman yönetilmeye ihtiyaç duyması ve yöneticilerini 'üstün insan' olarak algılayıp yüceltmesi suretiyle oligarşik yapıyı güçlendiren psikolojik dinamiktir.