← Ünite 12

Ünite 12: Özel Gereksinimli Çocuklarda Yaşam Becerileri — Önemli Kavramlar

Özel Gereksinimli Birey
Akranlarından gelişimsel, zihinsel veya fiziksel özellikleriyle farklılık gösteren ve yaşamını bağımsız sürdürebilmek için özel eğitim, uyarlanmış materyal ve uzman desteğine ihtiyaç duyan kişidir.
Öz Bakım Becerileri
Bireyin gün boyunca sağlığını, temizliğini ve kişisel bakımını korumak için gerçekleştirdiği el-yüz yıkama, giyinme ve yemek yeme gibi temel günlük yaşam eylemleridir.
Beceri Analizi
Karmaşık bir becerinin öğretimini kolaylaştırmak amacıyla, becerinin yapılış sırasına göre küçük, izlenebilir ve öğretilebilir alt basamaklara bölünmesi sürecidir.
Fırsat Öğretimi
Doğal süreçler içerisinde ortaya çıkan anlık durumları ve çocuğun ilgisini kullanarak, önceden belirlenmiş becerileri veya iletişim davranışlarını kazandırmayı hedefleyen öğretim yöntemidir.
Sosyal Beceriler
Bireyin toplum içinde başkalarıyla sağlıklı ilişkiler kurmasını, kurallara uymasını ve kabul görmesini sağlayan dinleme, paylaşma ve teşekkür etme gibi davranışların bütünüdür.
Ölçüt Bağımlı Ölçü Aracı
Bireyin belirli bir becerideki performans düzeyini, standart normlarla karşılaştırmadan, doğrudan hedeflenen becerinin basamaklarına göre değerlendiren ölçme aracıdır.
Mesleki Beceriler
Bireyin bir işi gerçekleştirebilmesi, sorumluluk alabilmesi, iş birliği yapabilmesi ve iş ortamında kalıcı olabilmesi için gereken teknik ve sosyal niteliklerin tamamıdır.
SponsorluReklam Alanı · 300 × 250
Topluma Uyum Becerileri
Bireyin ev içi düzeni sağlama, alışveriş yapma ve toplu taşıma kullanma gibi toplumsal yaşamda bağımsız hareket edebilmesini sağlayan becerilerdir.
Kendilik Algısı
Bireyin kendi yetenekleri, değerleri ve kimliği hakkında geliştirdiği öznel değerlendirme ve inançların bütünüdür; iş yaşamına katılım bu algıyı güçlendirir.
Ön Koşul Kazanım
Yeni ve daha karmaşık bir becerinin öğrenilebilmesi için bireyin önceden kazanmış olması gereken temel bilgi, beceri veya motor koordinasyon düzeyidir.
Kaba Değerlendirme
Öğretim sürecinin başında, bireyin hangi becerileri yapabildiğini ve hangilerinde yardıma ihtiyaç duyduğunu genel hatlarıyla belirlemek amacıyla yapılan ilk değerlendirmedir.