Bir derginin yönetimsel yapısı temel olarak iki ana sütun üzerine kuruludur: Yayın bölümü ve işletme bölümü. Bu yapının en tepesinde, pazar olanaklarını doğru değerlendiren ve maddi yatırımları yönlendiren yayıncı yer alır. Yayıncı, derginin misyonunu ve vizyonunu belirlerken, örgütsel yapıyı da organize eden kişidir.
Genel yayın yönetmeni, yayıncının koyduğu ilkeler çerçevesinde genel yayın politikasını hayata geçiren ve alt kadroları oluşturan temel yöneticidir. Yazı işleri müdürü ise derginin mutfağını yönetir; yazarlar, fotoğrafçılar ve telifli çalışanlarla köprü kurarak kararları uygular.
Dergi bünyesinde spor, kültür, sağlık, ekonomi gibi alanları yöneten bölüm sorumluları (editörler) görev yapar. Tasarım bölümü kapak, sayfa düzeni, fotoğraf ve illüstrasyonla ilgilenirken, dergilerde sıfır hata prensibi nedeniyle düzelti servisi hayati önem taşır; bu birim hem yazım hem bilgi yanlışlarını denetler.
Etkin bir dergi yayıncılığı için çeşitli illerde büroların bulunması şarttır; özellikle haber dergileri bürosuz işlev göremez. Arşiv yönetimi (konu, fotoğraf ve bilgi arşivi) derginin sürekliliği için vazgeçilmezdir ancak ülkemizde en çok ihmal edilen alanlardan biridir.
Pazarlama bölümü çatısı altında promosyon, halkla ilişkiler ve reklam faaliyetleri yürütülür. Dergilerde yapılan promosyonlar, gazetelerdeki doğrudan satış araçlarından farklı olarak dolaylı birer satış artırma ve markalaşma etkinliğidir.
Satış bölümü tiraj, abone, dağıtım ve satış kontrolüyle ilgilenirken; üretim bölümü baskı öncesi hazırlıklar, kağıt seçimi, baskı, cilt ve iç donanım süreçlerinin tamamını kapsamaktadır.
Dergilerin temel gelir kaynakları ilanlar (reklamlar), nüsha satışları ve abone satışlarıdır. Ayrıca aynı kadroyla çıkarılan yan yayın organları da maliyeti düşürerek ek gelir sağlar. Bu gelirler arasında en baskın olanı reklamlardır ve profesyonel bir yönetim gerektirir.
Reklam sürecinin başarılı yürütülmesi için satış öncesi pazarlama, satış ve satış sonrası hizmetler olmak üzere üç aşama izlenmelidir. Satış öncesinde 'call report' (görüşme bilgisi) veri tabanı oluşturulur, müşteriyle bilgi düzeyinde iletişim kurulur ve CPT (bin kişi başına düşen reklam maliyeti) hesaplanır.
Reklam sayfası satışında müşteri temsilcisi pazar dinamiklerini, okur profilini ve tirajı çok iyi bilmelidir. İlan oranları 140 sayfaya kadar %35'i geçmemeli, daha büyük dergilerde ise yazı bölümünün okunurluğu korunarak ilanlara alan açılmalıdır.
Dergi işletmesinde insan kaynakları iç iletişim, eğitim ve kariyer planlamasından sorumludur. Mali işler gelir-gider dengesini ve yatırımları yönetirken; satın alma birimi kağıt, mürekkep ve teknolojik donanım ihtiyaçlarını karşılar. İdari işler ise güvenlik ve lojistik gibi destek hizmetlerini yürütür.
Dergicilik ekonomisinin temeli iş planındaki gelir-gider dengesine dayanır. Gider kalemleri arasında kadro, dağıtım, baskı, kağıt, cilt, telif ücretleri, tanıtım ve ofset hazırlık yer alırken; maliyet hesaplamasında kağıt gramajı ve forma hesapları kritik rol oynar.
Yeni bir dergi yayınlarken kapsamlı bir pazar araştırması yapılması, hedef kitlenin hobilerinin, okuma alışkanlıklarının ve cep harçlıklarının analiz edilmesi, ardından da genel yayın politikasının bu verilere göre şekillendirilmesi gerekmektedir.
Yazı işleri açısından dergilerde bilgi, haber ve eğlendirme unsurları hedef kitlenin frekansına uygun olmalıdır. Gazetelere kıyasla dergilerde yazım işaretleri (noktalama işaretleri, italik yazım, koyu harfler vb.) çok daha büyük bir özenle kullanılmalıdır çünkü bu işaretler konuşmadaki mimiklerin yerini alır.
Dergi yayıncılığında sözcük, cümle veya bilgi yinelenmesine (tahrir hatası olarak) kesinlikle yer verilmemelidir. Benzer ve eş anlamlı sözcüklerin yanlış kullanımı da sık yapılan hatalardandır.
Popüler kültürün getirdiği sıradanlığı kırmanın tek yolu derinlemesine bilgi sunmaktır. Dergiler, nitelikli içerikleriyle okuyucuya sıradanlığın ötesinde bir perspektif kazandırmalıdır.