Ünite 1: Finans Kavramı ve Finansal Sistem — Önemli Kavramlar

İşletmenin gereksinim duyduğu fonların en uygun koşullarda ele geçirilmesi ve ele geçirilen fonların en etkin kullanımını sağlamaktır. Tarihsel olarak 1950 sonrasında fon bulmaktan ziyade fonun etkin kullanımı önem kazanmıştır.

İşletmelerin finansal kaynaklarının planlanması, örgütlenmesi, yönetilmesi ve denetlenmesi sürecidir. Temel amacı işletmenin piyasa değerini ve ortakların servetini maksimuma ulaştırmaktır.

Bir işletmenin yatırım ve finanslama kararlarından sorumlu olan, hangi varlıklara ne miktarda yatırım yapılacağını ve gerekli fonların nasıl elde edileceğini belirleyen kişidir.

Fon fazlası olan tasarruf sahipleri ile fon ihtiyacı olan yatırımcıları, finansal aracılar ve pazarlar vasıtasıyla bir araya getiren ve fon akımını sürekli kılan sistemdir.

Vadesi genellikle bir yılı aşmayan, kısa vadeli fon arz ve talebinin karşılaştığı borç piyasasıdır. Bu piyasadan özsermaye temin edilemez, dönen varlıkların finansmanında kullanılır.

Orta ve uzun vadeli (vadesi bir yıldan uzun) fon arz ve talebinin karşılaştığı, duran varlık yatırımlarının finansmanında kullanılan piyasadır.

Hisse senedi ve tahvil gibi menkul kıymetleri ihraç eden şirketler ile tasarruf sahiplerinin doğrudan karşılaştığı ve şirkete doğrudan yeni sermaye girişinin sağlandığı ilk ihraç piyasasıdır.

Daha önce ihraç edilmiş menkul kıymetlerin tasarruf sahipleri arasında el değiştirdiği, menkul kıymetlerin likiditesini artıran ve en organize örneği borsalar olan piyasadır.

Fon fazlası olanlar ile fon ihtiyacı olanlar arasında fon transferine aracılık eden ticaret bankaları, leasing, faktoring ve sigorta şirketleri gibi kuruluşlardır.

Sermaye piyasası iyi gelişmiş ülkelerde bulunan, menkul kıymet borsalarının dışında kalan ve organize olmamış borsa dışı (over the counter) piyasadır.