Siyasi erkin kimler tarafından ve nasıl kullanılacağına, iktidarın nasıl el değiştireceğine ve ne gibi sınırlamalara tabi olacağına ilişkin yazılı ve yazısız kurallar dizisidir.

Aydınlanma ve sanayileşme süreçlerinin sonucu olarak ortaya çıkan, rasyonel bireyin, kentleşmenin, kapitalist üretimin ve çift yönlü yöneten-yönetilen ilişkilerinin hakim olduğu toplum tipidir.

Egemenlik yetkisiyle donatılmış vatandaşların, belirli aralıklarla yapılan özgür seçimlerle kendi temsilcilerini seçerek kendilerini dolaylı olarak yönettikleri rejim biçimidir.

Devletin yasama, yürütme ve yargı yetkilerinin farklı organlara verilerek iktidarın tek elde toplanmasını ve kötüye kullanılmasını engellemeyi amaçlayan anayasal ilkedir.

Siyasi özgürlükleri kısıtlayan, resmi bir ideolojisi olmayan, temel amacı iktidardaki kişi veya grubun sürekliliğini sağlamak olan baskıcı rejim biçimidir.

Tüm toplumsal, ekonomik ve bireysel alanları resmi bir ideoloji doğrultusunda kontrol eden, tekelci tek partiye ve yaygın terör/korku mekanizmalarına dayanan aşırı baskıcı rejimdir.

Toplumu canlı bir organizmaya, devleti ise bu organizmanın düşünen beynine benzeten; tüm organların (bireylerin ve sınıfların) uyum ve dayanışma içinde çalışmasını savunan görüştür.

Ulusal ordunun sivil siyasi alana müdahale ederek yönetimi doğrudan ele geçirdiği veya sivil hükümetleri yönlendirdiği askeri rejim biçimidir.

Sınırları belirli bir toprak parçası üzerinde yaşayan nüfus üzerinde meşru şiddet kullanma tekeline sahip, kurumsallaşmış ve egemen en üstün siyasi örgütlenmedir.

Devleti yönetme yetkisini anayasal kurallar çerçevesinde belirli bir süreliğine devralan, seçilmiş kişilerden oluşan geçici icra organıdır.

Hükümdarın (monarkın) yetkilerinin bir anayasa ve seçilmiş parlamento tarafından sınırlandırıldığı, monarkın sembolik yetkilere sahip olduğu devlet biçimidir.

Devlet başkanlığının soy esasına dayanmadığı, kamusal yararı ve vatandaşların yasal eşitliğini temel alan, yöneticilerin seçimle iş başına geldiği devlet biçimidir.

Egemenliğin tek bir merkezde toplandığı, yasama, yürütme ve yargı organlarının tek olduğu ve yerel birimlerin merkeze bağlı olarak çalıştığı devlet yapılanmasıdır.

Egemenliğin merkezi (federal) devlet ile kurucu (federe) devletler arasında paylaşıldığı, her birimin kendi anayasasına ve yasama organına sahip olduğu devlet yapılanmasıdır.

Bir federasyonu oluşturan, kendi sınırları içinde yasama, yürütme ve yargı yetkisine sahip olan ancak uluslararası kişiliği bulunmayan kurucu devlet veya eyalettir.

Yasama ve yürütme organlarının yumuşak bir şekilde ayrıldığı, yürütmenin parlamentonun güvenine dayandığı ve iki başlı olduğu hükümet sistemidir.

Yasama ve yürütmenin sert bir şekilde ayrıldığı, yürütmenin tek başlı olup doğrudan halk tarafından seçilen Başkan tarafından temsil edildiği hükümet sistemidir.

Doğrudan halk tarafından seçilen güçlü bir cumhurbaşkanı ile parlamentonun güvenine dayanan bir başbakanın yürütme yetkisini paylaştığı karma hükümet sistemidir.

Yarı-başkanlık sistemlerinde, doğrudan halk tarafından seçilen cumhurbaşkanı ile parlamento çoğunluğuna dayanan başbakanın farklı siyasi partilerden olması durumudur.

Başkanlık sisteminde, başkanın veya üst düzey kamu görevlilerinin suç teşkil eden eylemlerinden dolayı yasama organı tarafından yargılanması ve görevden alınması sürecidir.

Başkanlık sisteminde hem yürütme organının (Başkan) hem de yasama organının (Parlamento) güç ve yetkilerini doğrudan halktan, ayrı seçimlerle alması durumudur.

Parlamenter sistemlerde yeni kurulan hükümetin göreve başlayabilmesi veya görevine devam edebilmesi için parlamentonun çoğunluğunun desteğini alması gereken anayasal usuldür.

Üniter devletlerde, merkezi yönetimin yerel yönetimlerin eylem ve kararlarının kanunlara uygunluğunu denetleme ve kontrol etme yetkisidir.

Yasama organının, genellikle biri halkı (milletvekilleri) diğeri ise bölgeleri veya eyaletleri (senato) temsil eden iki ayrı meclisten oluşması yapısıdır.

Devlet topraklarının ve kaynaklarının hükümdarın kişisel mülkü sayıldığı, kamu alanı ile özel alan ayrımının bulunmadığı geleneksel devlet modelidir.