Ünite 5: Bütünleşik Kurumsal İletişim — Önemli Kavramlar

Model ya da kuramsal çerçeve anlamında kullanılan, göstermek, anlaşılır kılmak, örnek teşkil etmek, ön bulgular ve dünya bakışı anlamlarını içeren bir terimdir. Metinde teorik yaklaşımların temelini oluşturan bakış açılarını ifade eder.

Örgütlerin doğal olarak bir sona ve dağılmaya gideceği doğa yasasına direnme sürecidir. Örgütler entropiyi önlemek için çevrelerinden daha çok enerji alıp depolamak zorundadırlar; bu süreç bilgi girdisi ve geri bildirimle çalışır.

Açık sistemlerin zaman içinde büyüme ve gelişme göstererek farklılaşma ve ayrıntılara gitme yönünde ilerlemesini ifade eden sistem teorisi kavramıdır.

Bir sistemin değişik ön koşullarından ve farklı yollardan hareket ederek tamamen aynı sonuca ulaşabilmesi durumudur. Açık sistemlerin esnekliğini ve dinamizmini gösterir.

Chester Barnard'ın sistem yaklaşımında örgütün belirlenen amaçları gerçekleştirme derecesini ifade eden performans kriteridir.

Barnard tarafından örgüt üyelerinin amaçlara katkıda bulunmalarını sağlamak ve bu durumu devam ettirmek olarak tanımlanan, katkı-tatmin kavramına dayandırılan kavramdır.

Bütün sistem unsurlarının koordine edilmiş ve birleştirilmiş faaliyetleri sonucunda ortaya çıkan, sistemin hammaddeleri yararlı bitmiş ürünlere dönüştürmesini sağlayan ortak etki gücüdür.

Sistemin çevresinden aldığı hammaddeleri (para, teknoloji, malzeme vb.) içinde işleyerek perakende mallar, hizmetler ve işlenmiş enformasyon olarak dış dünyaya ihraç etmesi sürecidir.

Bir örgüt veya kurum tarafından ilgili hedef gruplara yöneltilmek üzere üretilen bütün iletişime bütünleşik yaklaşımdır. Her bir iletişim cümlesi kurum kimliğini vurgulamalıdır.

Kurumun kendini çalışanlarına, müşterilerine, paydaşlarına ve halka sunmak için kullandığı betimleme metotlarının, tasarım, kültür ve iletişim uyumlaştırma yöntemlerinin tümüdür.

Hedef gruplar tarafından algılanan kurumsal görünümdür. İnsanların hatırlayacağı, ilişki kuracağı nesneler yoluyla inanç, duygu ve izlenimlerin etkileşmesiyle oluşur.

Örgütün kendini algılayışını, kendi farkındalığını, gerçek durumunun açık resmine sahip olmasını ve kurumun benzersizliğini ifade eden merkezdir.

Bütün örgütün ve şubelerin aynı görsel sembolleri, logoları ve simgeleri kullandığı kurumsal kimlik yaklaşımıdır.

Şubelerin kendi tarzlarına sahip olduğu ancak ana firmanın daima zeminde ve arka planda destek olarak bulunduğu kimlik türüdür.

Şubeler ve ürünlerin kendi tarzlarına sahip olduğu, markalar arasında görünür bir ilişki yokmuş gibi sunulduğu kimlik yapılanmasıdır.