Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde, Avrupa Birliği'nin siyasi birlik yolundaki en iddialı adımı olan AB Anayasası süreci, Fransa ve Hollanda referandumlarındaki ret oylarının ardından yaşanan tıkanıklık ve bu krizi aşmak için devlet benzeri sembolleri dışarıda bırakarak kurumsal reformları koruyan Lizbon Antlaşması'nın kabul edilmesi ele alınmıştır. Ardından, küresel krizlerin ardından Avrupa ekonomisini daha rekabetçi kılmak amacıyla akıllı, sürdürülebilir ve kapsayıcı büyüme önceliklerine dayanan Avrupa 2020 Stratejisi, belirlenen beş temel hedef ve uygulamaya konulan yedi temel girişim çerçevesinde incelenmiştir.
Ünitenin devamında, Türkiye ile Avrupa Birliği ilişkilerinin tarihsel gelişimi, 1959 yılındaki ortaklık başvurusu, askeri müdahalelerin ilişkilere etkisi ve gümrük birliğine dayalı üç aşamalı ortaklığı başlatan 1963 Ankara Anlaşması süreci aktarılmıştır. İlişkilerin kurumsal yapısını oluşturan Ortaklık Konseyi, Ortaklık Komitesi ve Karma Parlamento Komisyonu tanıtılarak, aday ülkelerin karşılaması gereken siyasi, ekonomik ve müktesebat uyumu başlıklarındaki Kopenhag Kriterleri açıklanmıştır. Ayrıca Türkiye'nin üyelik sürecinde dönüm noktası olan Lüksemburg, Helsinki, Kopenhag ve Brüksel zirveleri ile iki aşamalı tarama süreciyle başlayan katılım müzakerelerinin işleyişi üzerinde durulmuştur.
Son olarak, varlığı hukuka dayanan özgün AB hukuk düzeni, bu düzenin en üst yorumlayıcısı olan Avrupa Birliği Adalet Divanı ve hukukun kaynakları açıklanmıştır. Birincil kaynakları kurucu anlaşmalar oluştururken; ikincil kaynaklar kapsamında doğrudan uygulanan tüzükler, yöntem seçimini üye devlete bırakan yönergeler, muhatabını bağlayan kararlar ile bağlayıcılığı olmayan tavsiye ve görüşler arasındaki farklar ortaya konulmuştur.