Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde İtalyan sinemasının tarihsel gelişimi, faşizm dönemi kurumsallaşma adımları, Yeni Gerçekçilik akımının doğuşu, estetik özellikleri ve bu akımın öncü yönetmenleri ile Federico Fellini'nin özgün sinema dünyası ele alınmıştır. Erken dönemde Quo Vadis filmiyle dikkat çeken İtalyan sineması, faşist rejim döneminde Deneysel Sinema Merkezi gibi kurumlarla altyapısını kurmuştur. Andre Bazin'in de belirttiği gibi faşist dönemin baskılarına rağmen gelişen gerçekçilik arayışları, Visconti'nin Tutku filmiyle tetiklenmiş ve savaş sonrasında İtalyan Yeni Gerçekçiliği akımına dönüşmüştür.
Yeni Gerçekçi sinemacılar stüdyoları reddedip sokağa çıkmış, doğal ışık, amatör oyuncular ve belirsiz sonlar kullanarak savaş sonrası yoksulluğu ve işsizliği yansıtmışlardır. Akımın öncülerinden Roberto Rossellini Roma Açık Şehir filmiyle, Vittorio de Sica Bisiklet Hırsızları ile ve Luchino Visconti ise Tutku ile toplumsal gerçekleri beyaz perdeye taşımıştır. Son olarak, kariyerine Rossellini ile başlayan Federico Fellini, Yeni Gerçekçilikten beslenerek sirk estetiğine, düşlere ve otobiyografik unsurlara dayalı kendine özgü grotesk bir sinema dili geliştirmiş ve Tatlı Hayat ile Sekiz Buçuk gibi başyapıtlara imza atmıştır.