Ünite 9: Siyaset Biliminde Başlıca Teoriler (Kurumsalcılık – Psiko-politik Analiz- Rasyonel Tercih Yaklaşımı) — Önemli Kavramlar

Siyasetin işleyişinde devleti ve kurumsal yapılarını öne çıkartan, anayasa ve yasal düzenlemelerin siyasal hayatı belirleyen özerk bir niteliğe sahip olduğunu savunan yaklaşımdır.

Kurumların sürekliliğine, kolay değişmezliğine, aktörlerin davranışlarını yönlendiren kural ve prosedürlerin siyasal yaşam üzerindeki belirleyiciliğine odaklanan çağdaş siyaset bilimi yaklaşımıdır.

Kurumların büyük toplumsal dönüşümlerde dahi varlıklarını koruyarak işlev değiştirdiğini ve belli bir koşulun ürünü olarak başka toplumların siyasal hayatını şekillendirdiğini savunan kurumsalcılık türüdür.

Kurumların geliştirdiği kurallar, standartlar ve prosedürlerin sosyal aktörler için belirli bir hareket tarzını zorunlu kılması ve davranışlarını yönlendirmesidir.

Kurumların çevrelerinden özerk kimliklere sahip olduğunu, farklı çıkar ve rasyonalite perspektifleriyle hareket ederek çıkarlarını üst düzeye çıkarmaya çabaladığını savunan yaklaşımdır.

Bireylerin, toplumsal grupların ve milletlerin ilişkilerinin şekillenmesinde rol oynayan psikolojik etkenler ile psikanalitik temeller üzerinde yoğunlaşan disiplinler arası yaklaşımdır.

Bireyin çekirdek kimliğini şekillendiren; kendine ait olanla ötekini (ve iyi ile kötü imgeleri) ayırt etmesi ile özbenlik imgelerini nesne imgeleriyle birleştirmesini içeren gelişim görevleridir.

Bireyin özbenliğine yönelik tehdit içeren değişimler ve psikolojik gerilimlerle baş etmek için bu gerilimi başka bir şeye yansıtarak aşmaya çalışması mekanizmasıdır.

Örselenmiş grupların tarihteki bir travmayı sanki daha dün yaşanmış gibi algılaması ve bu durumun akıl dışı politik kararlara yol açması halidir.

Siyasal aktörlerin ve seçmenlerin davranışlarında çıkarlarını (kâr-kazanç) maksimize etmek amacıyla hareket ettiğini savunan, ampirik ve matematiksel modellere dayanan yaklaşımdır.

Rasyonel tercih yaklaşımının devlet yönetimindeki bozucu etkilerini sınırlamak amacıyla siyasetin karar alanının daraltılmasını ve devletin küçültülmesini savunan ilkedir.