Tek tip ürün üreten bir işletmede, bir ürünün satış fiyatı ile birim değişken maliyeti arasındaki fark birim katkı payını oluşturur. Örneğin, bir işletme ürettiği ürünü 10 liraya satıyor ve bu ürün için 6 lira değişken maliyete katlanıyorsa, aradaki 4 liralık fark birim katkı payıdır. Bu tutar, işletmenin sabit maliyetlerini karşılamak ve kâr elde etmek için her bir satıştan kalan payı gösterir.

Bir işletme, amortisman gibi nakit çıkışı gerektirmeyen giderleri toplam sabit maliyetlerinden düşerek nakit başabaş noktasını hesaplar. Bu yöntem sayesinde işletme, dönem boyunca kasasından çıkacak gerçek nakit ödemelerini karşılayabilmek için yapması gereken en az satış miktarını belirler. Böylece nakit sıkışıklığı yaşama riskini önceden görerek önlem alır.

Makine yoğun çalışan ve yüksek sabit maliyetlere sahip olan bir işletmenin faaliyet kaldıracı derecesi yüksek olur. Bu durum, işletmenin satış hacminde yaşanacak küçük bir artışın, net faaliyet kârında çok daha yüksek oranlı bir artış yaratmasını sağlar. Ancak satışlar azaldığında da aynı yüksek oranda zarar etme riski ortaya çıkar.