Ünite 4: Grup İçinde İnsan — Önemli Kavramlar

Birbiriyle etkileşime giren, ortak bir fikir, hedef veya amacı paylaşan iki veya daha fazla kişiden oluşan yapıdır. Her grup, üyeleri arasında belirli rol, mevki ilişkileri ve sosyal normlar barındırmasıyla basit bir kalabalıktan ayrılır.

Bireylerin kendi mensup oldukları grubu (iç grup) diğer gruplardan (dış grup) daha olumlu olarak algılama ve kendi grubu üyelerini daha yüksek değerlendirme eğilimidir. Bu süreçte bireyler kendi gruplarıyla benzerliklerini abartırken, dış gruplarla olan farklılıkları vurgularlar.

Bireyin yoğun bir grup dinamiği veya kalabalık içinde kendi kişisel kimliğini ve sorumluluk duygusunu yitirerek grubun içinde erimesi sürecidir. Önemli futbol maçlarından sonra taraftarların normalde yapmayacakları zarar verici eylemleri gerçekleştirmesi bu kavrama örnektir.

Bireysel ya da grup halindeki diğer insanların, bir bireyin algılarını, tutumlarını, düşüncelerini ve davranışlarını doğrudan veya dolaylı olarak değiştirme ve yönlendirme sürecidir.

Bir grubun kurallarında açık veya kapalı şekilde yer alan, sosyal açıdan kabul edilebilir ve uygun bulunan tutum ile davranışları tanımlayan ortak beklentilerdir. Normlar toplumsal düzeni sağlar ve bireylerin davranışlarını tahmin edilebilir kılar.

Kişilerin kendi kişisel görüşlerinden bağımsız olarak, diğer grup üyeleri veya çoğunluk tarafından ortaya konulan davranışları, fikirleri ve kararları kabul etme ve onlara uygun hareket etme eğilimidir.

Belirsiz ve net olmayan durumlarda, doğru davranış veya düşünce şeklini bulabilmek amacıyla diğer insanların davranışlarını birer bilgi kaynağı ve referans çerçevesi olarak kabul etme eğilimidir.

Bireyin gruptaki diğer insanlar tarafından sevilmek, kabul görmek, onaylanmak ve dışlanma riskinden kaçınmak amacıyla çoğunluğun görüş ve davranışlarına uyma eğilimi göstermesidir.

Grupta sayıca az olan veya çoğunluktan farklı düşünen üyelerin, savundukları görüşleri tutarlı, istikrarlı ve esnek bir biçimde sürdürerek çoğunluğun fikirlerini değiştirme ve yeni normlar oluşturma gücüdür.

Kabul etme davranışından farklı olarak, daha üst statüdeki bir gücün veya meşru bir otoritenin doğrudan verdiği emirlere, yönergelere ve komutlara koşulsuz olarak boyun eğme ve uygulama durumudur.

Kişilerin, kendilerinden hoşlandığını veya kendilerine değer verdiğini düşündükleri insanlara karşı benzer şekilde hoşlanma ve olumlu duygular besleme eğilimi göstermesidir.

Toplumun, bir grubun veya doğrudan diğer insanların yararına olacak şekilde gerçekleştirilen paylaşma, iş birliği yapma ve yardım etme gibi her türlü yapıcı sosyal eylemi ifade eder.