Ana Sayfa » Anadolu Üniversitesi AÖF » Felsefe Lisans Programı » Etkili İletişim Teknikleri

Ünite 6: Etkili İletişimde Konuşma ve Dinleme — Kavram Eşleştirme

Tur 1 / 60 / 5 eşleşti

Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.

Kavramlar

Tanımlar

Yukarıdan bir kavram seç.

Sözel İletişim — İletişimde kullanılan kodlara göre yapılan sınıflandırmada, konuşma-dinleme ve yazma-okuma süreçlerini kapsayan, sözcüklerin ve dilsel sembollerin kullanıldığı iletişim boyutudur.

Konuşma — Duygu, düşünce ve yaşantıların, dil ve ses kalıpları kullanılarak sözcüklerin seslendirilmesi yoluyla karşı tarafa aktarılması ve alıcıdan gelen tepkilerin kontrol edilerek geliştirilmesi eylemidir.

Ses — Akciğerlerden gelen havanın gırtlaktaki ses tellerine çarparak onları titretmesiyle oluşan ve hava dalgaları aracılığıyla kulağa ulaşan fiziksel titreşimlerdir.

Boğumlanma (Telaffuz) — Doğal ve hayvansal seslerin evrim süreci içinde sözcük seslerine dönüşmesi; basılı veya yazılı simgelerin konuşma organları aracılığıyla seslendirilmesi olayıdır.

Konuşma Dinamiği — İnsanı duygu, düşünce, ihtiyaç ve isteklerini çevresindekilere bildirmeye ve iletmeye yönelten içsel zorunluluk ve yaşamsal itici güçtür.

Sözcük Hazinesi — Bir bireyin konuşurken veya yazarken kullanabildiği, anlamını bildiği ve hakim olduğu tüm kelimelerin bütünüdür; etkili iletişim için genişletilmesi şarttır.

Biçem (Üslup) — Bir konuşmacının kendine özgü deyiş, söyleyiş ve anlatım tarzıdır; bireyin kişiliğini ve konuşma karakterini doğrudan yansıtan ayırt edici bir özelliktir.

Dinleyici Merkezlilik — Konuşmanın hazırlık ve sunum aşamalarında dinleyicinin ilgi, ihtiyaç, beklenti ve referans çerçevesini odak noktası haline getiren başarılı konuşma yaklaşımıdır.

Demografik Dinleyici Analizi — Dinleyicilerin yaş, cinsiyet, eğitim düzeyi, grup üyeliği, etnik ve kültürel yapı gibi görünür ve ölçülebilir özelliklerine göre analiz edilmesi sürecidir.

Durumsal Dinleyici Analizi — Dinleyicilerin o anki somut ortamda sahip oldukları sayısal büyüklük, fiziksel yerleşim, konuya ve konuşmacıya yönelik anlık tutumlarının analiz edilmesidir.

Geri Bildirim (Feed-back) — Alıcının kaynağın iletisine verdiği, iletişimin kalitesini ve anlaşılırlığını ölçmeye yarayan sözlü veya sözsüz her türlü tepki ve yansımadır.

Açık Örnek — Konuşmacının savunduğu düşünceyi somutlaştırmak amacıyla konuşma akışı içerisinde hızlıca sunduğu, kısa ve net olan örnek türüdür.

Genişletilmiş Örnek — Konuşmada anlatımı zenginleştirmek amacıyla kullanılan, hikaye, anı veya detaylı örnek olaylardan oluşan uzun soluklu destekleyici materyaldir.

Varsayımlı Örnek — Gerçekte yaşanmamış ancak konunun anlaşılması için gerçek hayata uygun olarak tasarlanmış, dinleyicinin empati kurmasını sağlayan kurgusal örnektir.

Bilgilendirici Konuşma — Dinleyicilere belirli bir obje, süreç, olay veya kavram hakkında açık, doğru ve ilgi çekici bilgiler sunmayı amaçlayan öğretici nitelikteki konuşma türüdür.

Persuasion — Hedef kitlenin sunulan argümanları içselleştirmesini sağlayarak, kendi rızalarıyla ve zorlama olmaksızın istenen noktaya gelmelerini sağlama sürecidir.

Convince — İkna sürecinde rıza oluşturmaktan ziyade, otorite, kurallar veya zorlayıcı unsurlar kullanarak hedef kitleye belirli bir davranışı kabul ettirme durumudur.

Görünüşte Dinleme — Alıcının fiziksel olarak konuşmacıyı dinliyormuş gibi yapıp, zihinsel olarak tamamen başka düşüncelerle ve konularla meşgul olması durumudur.

Tuzak Kurucu Dinleme — Dinleyicinin konuşmacıyı zor duruma düşürmek, açığını yakalamak veya çelişkilerini ortaya çıkarmak amacıyla sessizce ve pürdikkat dinlemesi eylemidir.

Aktif (Etkin) Dinleme — Dinleyicinin tüm dikkatiyle konuşmacıya odaklandığı, geri bildirimler vererek anladığını gösterdiği ve gürültüyü en aza indiren etkileşimli dinleme sürecidir.

Yazı — Düşüncenin, üzerinde uzlaşılmış belirli görsel işaretler ve semboller aracılığıyla tespit edilerek kalıcı hale getirilmesi ve saklanması işlemidir.

Referans Çerçevesi — Bireyin geçmiş deneyimleri, inançları, kültürü ve değerlerinden oluşan, gelen iletileri süzüp anlamlandırmasını sağlayan kişisel bilgi filtresidir.

Özel Amaç — Konuşmacının konuşmasıyla tam olarak neyi başarmayı umduğunu gösteren, tek bir açıklayıcı cümleyle ifade edilen sınırlandırılmış hedeftir.

Ana Fikir (Tez Cümlesi) — Konuşma tamamlandıktan sonra dinleyicilerin zihninde ve aklında kalması hedeflenen en temel, özetleyici ve değerli düşünce cümlesidir.

Uzman Kanıtı — Konuşmacının kendi tezini güçlendirmek amacıyla, alanında tanınmış, inanılır ve güvenilir otoritelerin görüş ve sözlerine alıntı yaparak başvurmasıdır.

İkna Edici Konuşma — Belli sözel tartışmalar oluşturarak dinleyicileri harekete geçirmek ve onlarda istendik tutum ve davranış değişiklikleri yaratmak amacıyla yapılan konuşma sanatıdır.

İnanılırlık — İkna edici iletişimde kaynağın etkililiğini belirleyen; uzmanlık, güvenilirlik, kişilik, tutumlar ve sosyo-kültürel ortam boyutlarından oluşan bütündür.

Savunucu Dinleme — Alıcının duyduğu her iletiyi şahsına yapılmış bir saldırı olarak algılayıp, konuşmanın kalanını dinlemek yerine sürekli savunma hazırlaması durumudur.

Referans Çerçevesi (Frame of Reference) — Bireyin geçmiş deneyimleri, inançları, değerleri ve kültürel yapısıyla şekillenen, gelen iletileri süzüp anlamlandırmasını sağlayan kişisel süzgecidir.

Okuma — Yazılı sembollerin kodaçımı yapılarak seslendirilmesi ve metinde saklı olan anlamların zihinsel olarak yakalanıp yorumlanması eylemidir.