Ana Sayfa » Anadolu Üniversitesi AÖF » İşletme Lisans Programı » İşletme Yönetimi

Ünite 2: Klasik ve Neo-Klasik Yönetim Kuramları — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 25 soru var.

1 / 250 doğru

Homo Rationalis (Akılcı İnsan)

Klasik yönetim kuramının temelini oluşturan, insanların sadece ekonomik çıkarlarını maksimize etmek için çalışan, rasyonel ve maddi odaklı varlıklar olduğunu savunan insan modelidir.

Homo Rationalis (Akılcı İnsan) — Klasik yönetim kuramının temelini oluşturan, insanların sadece ekonomik çıkarlarını maksimize etmek için çalışan, rasyonel ve maddi odaklı varlıklar olduğunu savunan insan modelidir.

Yöneltme (Emir-Komuta) Birliği — Henri Fayol'un hiyerarşik kargaşayı önlemek amacıyla savunduğu, her astın sadece ve doğrudan tek bir üstten emir alması gerektiğini belirten yönetim ilkesidir.

Ayaktakımı Hipotezi — Her bireyin sadece kendi kişisel çıkarını maksimize etmek için çalıştığını ve toplumun sadece bencil bireylerden oluşan bir yığın olduğunu savunan, Hawthorne Araştırmaları ile çürütülen faydacı görüştür.

Akılcı-Yasal Otorite — Meşruiyetini önceden belirlenmiş yazılı kurallardan, yasalardan, yönetmeliklerden ve objektif standartlardan alan, bürokrasinin temelini oluşturan otorite türüdür.

X Kuramı — Douglas McGregor'un, insanların doğası gereği çalışmayı sevmediğini, sorumluluktan kaçtığını, bu yüzden zorlanmaları ve sıkı denetlenmeleri gerektiğini savunan geleneksel yönetici varsayımıdır.

İş Zenginleştirme (Dikey İş Yüklemesi) — Çalışanın işine daha fazla yetki, sorumluluk, karar verme hakkı ve kendini geliştirme fırsatı ekleyerek işin içeriğinin dikey olarak anlamlı hale getirilmesidir.

Fonksiyonel (İşlevsel) Ustabaşılık — Bir yöneticinin tüm görevleri tek başına yürütmesi yerine; maliyet, disiplin, bakım-onarım gibi uzmanlık gerektiren her bir sorumluluk alanının ayrı bir ustabaşı tarafından yürütülmesini öngören sistemdir.

Biçimsel Olmayan (Informal) Örgüt — İşletmenin resmi hiyerarşik yapısının dışında, çalışanların sosyal etkileşimleri, ortak ilgi alanları ve duygusal ihtiyaçları doğrultusunda doğal olarak oluşturdukları kayıt dışı gruplardır.

Geleneksel Otorite — Gücünü ve meşruiyetini geçmişten gelen alışkanlıklardan, kutsal kabul edilen gelenek ve göreneklerden alan, genellikle miras yoluyla hanedanlar arasında geçen otorite türüdür.

Karizmatik Otorite — Max Weber'e göre, liderin sahip olduğuna inanılan olağanüstü, insanüstü veya doğaüstü kişisel niteliklerine ve gücüne dayanan, telkin edici otorite türüdür.

Sistemli Kaytarma — İşçilerin kendi çıkarlarını ve iş güvencelerini korumak amacıyla, hatalı yönetim sistemlerinden de yararlanarak günlük üretim miktarlarını kasıtlı ve organize bir şekilde sınırlandırmalarıdır.

Bağlantı İğneleri (Linking Pins) — Rensis Likert'in Sistem 4 modelinde, bir çalışma grubunun lideri iken aynı zamanda bir üst grubun üyesi olan ve böylece gruplar arası iletişimi ve koordinasyonu sağlayan ortak çalışanlardır.

Düşünsel Devrim — Taylor'a göre, işçi ve işverenlerin üretilen artı değerin (pastanın) nasıl paylaşılacağına odaklanmak yerine, bu artı değeri işbirliği içinde nasıl büyüteceklerini düşünmelerini öngören zihniyet değişimidir.

Gantt Grafiği — Henry L. Gantt tarafından geliştirilen, yapılacak işlerin başlangıç ve bitiş tarihlerini, öncelik-sonralık ilişkilerini bir çizelge üzerinde gösteren planlama ve denetim aracıdır.

Yönetim Birliği — Benzer amaçlara ve faaliyetlere sahip olan bölümlerin ya da çalışan gruplarının tek bir eylem planı doğrultusunda ortak bir yöneticiye bağlı olarak çalışması ilkesidir.

Ekip Yönetimi (9.9) — Yönetsel Kafes modelinde, hem üretime hem de insana en üst düzeyde (9 puan) önem verilerek örgütsel ve bireysel hedeflerin bütünleştirildiği en etkin liderlik tarzıdır.

Homo Sensus (Duygusal İnsan) — Neo-Klasik yönetim kuramının benimsediği, insanların işyerinde sadece maddi ödüllerle değil, sosyal ilişkiler, duygular, kabul görme ve sevgi gibi psikolojik faktörlerle de motive olduğunu savunan insan modelidir.

Sistem 4T — Rensis Likert'in Sistem 4 modeline ek olarak; yüksek yönetsel yetkinlik, sorun çözme odaklılık, kariyer danışmanlığı ve gruplar arası kalıcı ilişkileri içeren gelişmiş toplam örgüt modelidir.

Bürokrasi — Max Weber'e göre, yazılı kurallara, hiyerarşiye, uzmanlaşmaya ve profesyonel yöneticiliğe dayanan, teknik açıdan en etkin ve rasyonel örgütlenme biçimidir.

Yönetsel Kafes — Robert Blake ve Jane Mouton tarafından geliştirilen, yöneticilerin 'üretime yönelik ilgi' ve 'insana yönelik ilgi' düzeylerini analiz eden iki boyutlu matris modelidir.

Y Kuramı — Douglas McGregor'un, insanların çalışmayı oyun veya dinlenme gibi doğal gördüğünü, uygun koşullarda sorumluluk üstlenebileceğini ve yaratıcı potansiyele sahip olduğunu savunan çağdaş yönetici varsayımıdır.

İstisna İlkesi — Üst düzey yöneticilerin rutin işlerle vakit kaybetmeyip, sadece geçmiş standartlardan sapan olağanüstü derecede iyi veya kötü durumları (istisnaları) inceleyip karar vermesidir.

Yönetim Süreci — Henri Fayol tarafından tanımlanan; tahmin ve planlama, örgütleme, yöneltme, koordinasyon ve denetim olmak üzere beş temel fonksiyondan oluşan evrensel yönetim döngüsüdür.

Olgunlaşma Modeli — Chris Argyris'in, insanların çocuksu edilgenlikten yetişkin etkenliğine doğru geliştiğini, ancak biçimsel örgüt yapılarının çalışanları olgunlaşmamış kalmaya zorladığını savunan modelidir.

Hijyen Faktörleri — Frederick Herzberg'e göre, iş güvencesi, ücret ve çalışma koşulları gibi eksikliği durumunda iş tatminsizliği yaratan, ancak varlığı doğrudan iş tatmini (motivasyon) sağlamayan çevresel unsurlardır.