Ünite 2: Sağlık Hizmetleri ve Sağlık Hizmet Kuruluşları — Önemli Kavramlar

Dünya Sağlık Örgütü'ne göre sağlık; sadece hastalık ya da sakatlığın olmaması durumu değil, bedenen, ruhen ve sosyal yönden tam bir iyilik halidir.

Sağlık hizmetlerine sosyo-ekonomik nedenlerle en az ihtiyaç duyan ayrıcalıklı kesimlerin, bu hizmetlerden en fazla yararlanması durumunu ifade eden sistem kusurudur.

Sosyal güvenlik sisteminin yetersiz olduğu durumlarda, hastaların sağlık harcamalarını cepten karşılaması sonucu aşırı mali yük altında ezilerek fakirleşmesidir.

Sağlık sisteminde aşırı branşlaşma ve dar kapsamlı hastalık kontrol programları nedeniyle hastaya bütüncül ve sürekli bir bakım sunulamamasıdır.

Kötü tasarlanmış veya kötü uygulanan sağlık sistemleri nedeniyle hijyen standartlarının sağlanamaması, hastane enfeksiyonlarının ve tıbbi hataların artmasıdır.

Sağlık sistemlerinin kendi haline bırakıldığında, koruyucu ve temel sağlık hizmetleri yerine doğrudan en pahalı ve hızlı tedavi edici uygulamalara yönelmesidir.

Koruyucu, tedavi edici ve rehabilite edici hizmetlerin yanı sıra sağlığın geliştirilmesi hizmetlerini de kapsayan eksiksiz sağlık yaklaşımıdır.

Bataklıkların kurutulması, atık kontrolü ve hava kirliliği denetimi gibi çevredeki biyolojik, fiziksel ve kimyasal zararlı etkenleri yok etmeye yönelik hizmetlerdir.

Bağışıklama, erken tanı, aile planlaması ve sağlık eğitimi gibi doğrudan sağlık personeli tarafından bireylere uygulanan koruyucu faaliyetlerdir.

Aile sağlığı merkezleri ve muayenehaneler gibi yoğun teknoloji gerektirmeyen, ayaktan sunulan, maliyeti en düşük ve en kolay ulaşılabilir tedavi hizmetleridir.

Yoğun tıbbi bilgi ve teknoloji gerektirmeyen hastalıkların teşhis ve tedavisi için hastaların yatırılarak tedavi edildiği hastane hizmetleridir.

Üniversite ve eğitim-araştırma hastanelerinde sunulan, ileri düzeyde uzmanlık, yoğun bilgi ve yüksek teknoloji gerektiren en karmaşık tedavi hizmetleridir.

Hastalık veya yaralanma sonucu engelli kalan bireylerin protez, işitme cihazı gibi araçlarla eski bedensel fonksiyonlarını yeniden kazanmasını sağlayan hizmetlerdir.

İşlev kaybı yaşayan veya engelli olan bireylerin topluma yeniden kazandırılması amacıyla iş bulma ve meslek edindirme gibi sosyal destek süreçlerini içeren hizmetlerdir.

Sağlıklı bireylerin yaşam tarzlarını ve alışkanlıklarını iyileştirerek sağlık düzeylerini, yaşam kalitelerini ve yaşam sürelerini daha üst seviyeye çıkarma faaliyetleridir.