Bir ildeki resmi ve özel bakım merkezlerinin toplam kapasitesi, dengeli dağılım ilkesi gereğince o ilin toplam nüfusunun on binde üçünden (%0.03) fazla olamaz.
Özel bakım merkezleri bünyesinde kurulan evde bakım hizmet birimleri; sorumlu müdür denetiminde görev yapan ikisi meslek, biri sağlık personeli olmak üzere toplam üç kişiden oluşur.
Evde bakım hizmet biriminde görevli bir bakıcı personel, İş Kanunu standartları çerçevesinde bir gün içinde en fazla üç bakıma muhtaç engelli bireye hizmet sunabilmektedir.
Türkiye'de yerel yönetimler düzeyinde evde bakım hizmetleri ilk kez 1994 yılında Ankara Büyükşehir Belediyesi tarafından sosyal bakım ağırlıklı olarak başlatılmıştır.
Evde bakım hizmetlerini İstanbul Büyükşehir Belediyesi 2001 yılında tıbbi bakım, Kocaeli Büyükşehir Belediyesi ise 2005 yılında hem tıbbi hem sosyal bakım entegrasyonuyla başlatmıştır.
Bakıcı personel yeterliliği için MEB onaylı asgari 400 saatlik 'Engelli Bireyler İçin Bakım Elemanı Modül Programı' sertifikasına sahip olma şartı aranmaktadır.
Gündüzlü resmi bakım merkezlerinde bakılan her 36 engelli için bir mesleki personel, her 48 engelli için bir sağlık personeli ve her 6 engelli için bir bakıcı istihdamı zorunludur.
Almanya'da sosyal güvenlik sistemi bünyesinde oluşturulan ve tüm hastalık sigortalılarını kapsayan sosyal bakım sigortası uygulaması 01.01.1995 tarihinde yürürlüğe girmiştir.
Alman bakım sigortası hizmetlerinden yararlanabilmek için başvuru sahibinin son 10 yıl içerisinde en az 5 yıl boyunca düzenli sigorta primi ödemiş olması yasal zorunluluktur.
Almanya'da aile bakıcılarının dinlenebilmesi amacıyla, engelli bireyin yılda azami 4 hafta boyunca bir bakım yurdunda ücretsiz kısa süreli yatılı kalması sigorta tarafından karşılanır.
Evde bakım parası veya resmi kurum bakım desteği alabilmek için hane içinde kişi başına düşen ortalama aylık gelirin, net asgari ücretin 2/3'ünden az olması şarttır.