Ünite 7: Cumhuriyet Döneminde Eleştiri (1923-1938, 1939-1960) — Örnekler

1938 yılında Nurullah Ataç ve Yaşar Nabi Nayır arasında geçen bir tartışmadır. Yaşar Nabi, edebiyat dünyasında yönlendirici bir otorite eksikliği olduğunu savunurken; Ataç, böyle bir otoritenin eserlerin piyasasını yapay bir şekilde yönlendirebileceği endişesiyle bu fikre karşı çıkmıştır.

Nazım Hikmet'in 1929 yılında Resimli Ay dergisinde başlattığı bir eleştiri hareketidir. Bu yazılarda Abdülhak Hamit ve Mehmet Emin Yurdakul gibi isimlerin şiirlerinin suni olduğu ve putlaştırıldığı öne sürülerek dönemin yerleşik edebiyat anlayışına sert bir tepki gösterilmiştir.

Mehmet Kaplan'ın öncülük ettiği, eleştiriyi sadece bir övgü veya yergi aracı olmaktan çıkaran bilimsel bir yaklaşımdır. Kaplan, eleştirmenin belge toplaması, metnin iç dinamiklerini incelemesi ve yazarın üslubunu nesnel bir disiplinle çözümlemesi gerektiğini savunmuştur.