Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde, Uluslararası İlişkiler disiplininin temelini oluşturan paradigmalar, analiz düzeyleri ve epistemolojik ile ontolojik tartışmalar ele alınmıştır. İlk olarak, 1970'lerde ortaya çıkan devlet merkezcilik ve devlet dışı merkezcilik arasındaki tartışmalar incelenmiş; Nye, Keohane, Mansbach, Vasquez ve Burton gibi düşünürlerin katkılarıyla uluslararası aktörlerin çeşitlendiği ve tek bir büyük teori arayışının yerini çoğulcu bir yapıya bıraktığı gösterilmiştir. Bağımlılık ve karşılıklı bağımlılık gibi yeni yaklaşımların askeri güvenlik yerine küresel eşitsizlik ve ekonomik sömürü gibi konuları ön plana çıkardığı vurgulanmıştır.
İkinci olarak, analiz birimi ve analiz düzeyi kavramları arasındaki farklar açıklanmıştır. Holsti'nin sistem, devlet ve birey olmak üzere üçlü analiz düzeyine değinilmiş; sistem düzeyinde devletlerin iç yapılarının göz ardı edilerek dışsal baskılara göre hareket ettiği, devlet düzeyinde ise iç dinamiklerin dış politikayı şekillendirdiği belirtilmiştir. Waltz'un savaşın nedenlerini bu düzeyler üzerinden inceleyen çalışmalarıyla modern neorealizmin temellerini nasıl attığı özetlenmiştir.
Son olarak, disiplindeki bilgi kuramı ve gerçeklik tartışmalarına odaklanılmıştır. Pozitivizm, rasyonalizm ve pragmatizm gibi epistemolojik geleneklerin bilgiye ulaşma yöntemleri açıklanmış; davranışsalcılık ile gelenekselcilik arasındaki metodolojik bölünmeye değinilmiştir. Ontolojik düzeyde ise gerçekliğin nesnel mi yoksa öznel mi olduğuna dair tartışmalar ile postmodernizmin disiplindeki bilimsel ve geleneksel kabullere getirdiği radikal eleştiriler üzerinde durulmuştur.