Ünite 2: Antik Yunanın Post-Modernleri- Sofistler — Önemli Kavramlar

Bilinçten ve bilen insan zihninden bağımsız olarak dış dünyada nesnel bir varoluşa sahip olan varolanların tümüdür. Metne göre gerçekliğin taşıyıcısı Varlık'tır ve insan onu doğrudan deneyimleyemez.

Bir önerme, inanç, düşünce veya kanaatin bazı ölçütlere göre sahip olduğu doğru olma özelliğidir. Taşıyıcısı Varlık değil, dilsel ifadeler ve önermelerdir.

Şeylerin kendinde-varlık olarak sergiledikleri varlık tarzı ile insana göründükleri durum arasındaki ayrımdır. İnsan zihni, nesnelerin gerçeğine değil, çoğunlukla bu değişken görünüşlere ulaşabilir.

Protagoras'ın 'şeyler' yerine kullandığı, genel nesnelerden ziyade bizimle özel bir ilişkisi olan, işimiz olan ve bizi etkileyen olay ve durumları ifade eden Yunanca sözcüktür.

Kişiden kişiye değişmeyen nesnel bir hakikat olmadığını, doğruların bireylere, çağlara ve toplumlara göreli olduğunu savunan felsefi anlayıştır. Metne göre bilgi, insanın nesne ile ilişkisiyle sınırlıdır.

Gerçek ve nesnel bir doğru olamayacağını, bilinebilir hiçbir şey bulunmadığını ve her tür bilginin değersiz, göreli ve anlamsız olduğunu savunan epistemolojik inançtır.

Evrenin hiçbir ussal yapı sergilemediğini, her türlü amaçtan yoksun olduğunu ve dolayısıyla evrenle ilgili ussal tasarımların içi boş yapılar olduğunu öne süren nihilizm türüdür.

Bilgi tasarımlarının içi boş ve anlamsız olduğunu, aynı zamanda bu tasarımları hem doğrulamak hem de çürütmek için elde hiçbir ölçüt bulunmadığını savunan görüştür.

İnsanın dış dünya ile doğrudan ilişki kurmasını engelleyen, duyular aracılığıyla edinilen bilgilerin zihne aktarılmasında aracı olan ve gerçeğin doğrudan kavranmasını sınırlayan duyuşsal engeldir.

Bilginin nesnesine uygunluğunu veya gerçeğe uygun düşen önerme ve kuramları doğru kabul eden, ilk temelleri Platon'da bulunan geleneksel doğruluk anlayışıdır.