Ünite 14: Periodontal Radyoloji 2017-2018 — Önemli Kavramlar

Periodonsiyumun marginal dişeti dokusu ile sınırlı olan, alveoler kemik kaybına yol açmayan ve enfeksiyon kökenli olan başlangıç düzeyindeki enflamatuar hastalığıdır.

Dişeti enflamasyonunun yanı sıra periodontal ligament liflerinin yıkımı ve destek alveoler kemikte kayıp ile karakterize, ilerleyici periodontal hastalık tablosudur.

Periodontal radyolojide en güvenilir sonuçları veren, 30-40 cm'lik uzun konlar kullanılarak diş boyutlarının ve kemik seviyesinin gerçeğe en yakın görüntülendiği radyografik yöntemdir.

Dişlerin sadece kron kısımlarını ve interdental alveoler septumun uç bölgelerini görüntüleyen, supragingival diş taşları ile erken kret yıkımlarını saptamada kullanılan tekniktir.

Alveoler kemik yüksekliğinin okluzal düzleme paralel bir şekilde, tüm kret boyunca aşağıya doğru horizontal olarak azalması durumudur.

Alveoler kretten başlayıp kök boyunca apikal yöne doğru uzanan, çevresindeki kemik duvarlarının sayısına göre sınıflandırılan dikey (vertikal) kemik içi defekt türüdür.

Komşu iki diş arasındaki interproksimal septal kemiğin tepe noktasında meydana gelen, buccal ve lingual kemik duvarları arasında kalan çöküntü şeklindeki defekttir.

Çok köklü dişlerin kök ayrım (furkasyon) bölgelerindeki interradiküler kemiğin periodontal hastalık nedeniyle yıkıma uğraması ve bu alanda radyolusensi oluşması durumudur.

Genellikle 30 yaş altındaki bireylerde görülen, kesici dişler ve birinci büyük azılar başta olmak üzere hızlı ve şiddetli vertikal kemik kaybıyla seyreden periodontitis formudur.

Farklı zamanlarda çekilen radyografilerin dijital olarak üst üste getirilip karşılaştırılmasıyla, çok küçük miktardaki kemik kayıplarının veya kazanımlarının saptanmasını sağlayan ileri görüntüleme yöntemidir.