Ünite 1: Temel Kavramlar Ebelikte Eğitim 1 — Önemli Kavramlar

Bireyin kendi yaşantısı ve kasıtlı kültürleme yoluyla amaçları, bilgileri, davranışları ve ahlak ölçülerinin değiştiği, davranış değiştirme sürecidir.

Bireyde istenen davranış değişikliğinin okul ortamında planlı ve programlı bir şekilde gerçekleştirilmesi sürecidir.

Yaşantı ürünü olan, az çok kalıcı izli, bireyin zihinsel, duygusal ve fiziksel yönlerini kapsayan davranış değişikliğidir.

Öğrencinin öğrenme etkinliklerini yönlendirme ya da kılavuzlama işi olarak tanımlanan eğitsel faaliyettir.

Bireyin istendik davranışları kazanması amacıyla planlı ve kontrollü olarak yürütülen kültürel aktarım ve eğitim çabasıdır.

İnsanların fizyolojik gereksinimleri aynı olsa da bunları karşılama yolları farklı olduğu için ebelikte uygulanan kişiye özel bakım yaklaşımıdır.

Hastanın bunalımları ve psikolojisi ile bir bütün olarak ele alınmasını, durumun bütününe cevap verilmesini savunan ebelik ilkesidir.

Öğretmenin kendi öğrenme alışkanlıklarını ve yöntemlerini örnek olarak kullanarak öğrenciye yol gösterme durumudur.

Bir durum ya da konuda öğrenilen bilgilerin ve becerilerin diğer konu veya durumlara uygulanabilmesi ve etkilemesidir.

Daha önceki bilgi ve deneyimlerin öğrenci tarafından ele alınarak daha önce görülmedik biçimde yepyeni bir biçimde ortaya çıkarılmasıdır.

Öğrenimin devamlı, seçkin ve amaçlı bir çabadan yoksun olduğunda etkili ve anlamlı olamayacağını savunan öğrenme ilkesidir.

Öğrencilerin zihinsel yetenekleri, güvenlik duygusu, atılganlık ve liderlik gibi özelliklerinde birbirlerinden ayrılma durumudur.

Bireyler arasındaki farklılıkları aydınlatan, genetik yapı yoluyla nesilden nesile aktarılan ve gelişimi etkileyen faktörlerden biridir.

Her öğrencinin bizzat kendi faaliyetleri ile öğrenmeyi gerçekleştirmesi gerektiği temel öğrenme ilkesidir.

Eğitimin teorik öğretimden farklı olarak pratik ve uygulama yönünü öne çıkaran temel niteliğidir.