Ünite 13: Yumuşak Manyetik Malzemeler ve Fe-Si Alaşımları — Önemli Kavramlar

İletken malzemelerde değişen manyetik alanların neden olduğu dairesel elektrik akımlarının yarattığı enerji kaybıdır. Silisyum eklenmesi direnci artırarak bu kayıpları azaltır.

Malzemenin mıknatıslanma döngüsü sırasında harcanan enerjidir. Mıknatıs yönelim enerjisinin düşürülmesiyle bu kayıplar minimize edilir.

Malzemenin manyetik alan altında boyut değiştirmesidir. Bu durum transformatörlerde mekanik titreşime ve uğultuya neden olur.

Bir malzemenin dış manyetik alan altında ulaşabileceği maksimum manyetik akı kapasitesidir. Fe-Si alaşımlarında silisyum oranı arttıkça bu değer düşer.

Ferromanyetik malzemelerin manyetik özelliklerini kaybedip paramanyetik hale geçtiği kritik sıcaklık değeridir.

Çelikten karbonun uzaklaştırılması işlemidir. 800°C'de yapılan bu işlem, serbest çekirdek yapısı elde etmek için kritiktir.

Bir malzemenin mıknatıslığını gidermek için uygulanması gereken ters manyetik alan şiddetidir. Mumetal gibi malzemelerde bu değer oldukça düşüktür.

Dış manyetik alan kaldırıldıktan sonra malzemenin bünyesinde kalan mıknatıslık miktarıdır. Yüksek kalıcılık, manyetik görüntüleme cihazlarında tercih edilir.

Çekirdek yönelimli çelik üretiminde, 1100-1200°C'de yapılan ve tanelerin manyetik özelliklerini optimize eden son ısıl işlem aşamasıdır.

Dış manyetik alana zayıf bir şekilde tepki veren ve alan kalktığında mıknatıslığını tamamen kaybeden malzeme türüdür. %17'den fazla Al içeren Fe-Al alaşımları bu sınıfa girer.