Çocuk İstismarıÇocukların anne babaları veya bakmakla yükümlü yetişkinler tarafından fiziksel, duygusal, zihinsel veya cinsel gelişimlerini engelleyen durumlarla karşı karşıya kalmasıdır. Örneğin, bir çocuğun evden atılması veya iple bağlanması çocukta fiziksel iz bırakmasa dahi bu kapsamdadır.
Çocuk İhmaliÇocuğun beslenme, barınma, eğitim, sağlık ve güvenlik gibi temel gereksinimlerinin bakmakla yükümlü kişiler tarafından ihmal edilmesi veya karşılanmamasıdır. Metne göre bu durum çocukta ciddi problemlere yol açtığında istismar olarak kabul edilir.
Fiziksel İstismarYetişkinlerin çocuk üzerinde fiziksel zarar verecek eylemlerde bulunmasıdır. Kemerle vurma veya fiziksel şiddet uygulama gibi davranışlar bu türe örnek oluşturur.
Cinsel İstismarÇocuğun bir yetişkin tarafından cinsel amaçlı olarak kullanılması veya cinsel davranışlara maruz bırakılmasıdır. Çocuğun genital organlarına dokunulması gibi eylemler bu kategoriye girer.
Duygusal İstismarÇocuğun ruh sağlığını ve psiko-sosyal gelişimini olumsuz yönde etkileyen, psikolojik zarar veren tutum ve davranışlardır. Çocuğun sevgiden yoksun bırakılması veya sürekli eleştirilmesi bu kapsamda değerlendirilebilir.
Henry KempeÇocuk istismarı kavramını ilk kez 1972 yılında tanımlayan ve bu alandaki çalışmalarıyla tanınan bilim insanıdır. Onun bu çalışmaları sayesinde konu küresel düzeyde bilinirlik kazanmıştır.
Kasıt ÖgesiÇocuğa acı verme, incitme veya zarar verme niyetini ifade eden temel kriterdir. Ancak iş kazalarında olduğu gibi kastın bulunmadığı durumlarda bile eylemin doğası gereği istismar sayılabildiği durumlar vardır.
Potansiyel ZararBir eylemin çocuk üzerinde fiilen bir zarar oluşturmamış olsa bile zarar verme potansiyeli taşıması durumudur. Çocuğu iple bağlamak fiziksel bir iz bırakmasa bile bu potansiyel nedeniyle istismardır.
Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ)Çocuk istismarını, çocuğun sağlığını, fiziksel ve sosyal gelişimini olumsuz etkileyen bir yetişkin, toplum veya ülke tarafından bilerek veya bilmeyerek yapılan davranışlar olarak 2014 yılında tanımlayan uluslararası kuruluştur.
Kültürel NormlarBir toplumun değer yargılarını, inançlarını ve alışkanlıklarını içeren kurallar bütünüdür. Çocuk istismarının tanımı zamana ve ülkeden ülkeye bu kültürel normların değişmesiyle birlikte farklılık gösterebilmektedir.