Ünite 7: Çocuklarda Cinsel Gelişim 1 — Önemli Kavramlar

Bireyin doğumundan başlayıp yaşam boyu devam eden, cinsel merak, bedenini tanıma, cinsel kimlik kazanma ve üreme sisteminin olgunlaşmasını kapsayan biyolojik, psikolojik ve sosyal süreçtir.

İnsanın üreme sisteminin ve organlarının sağlıklı bir şekilde büyümesini ve işlevsel hale gelmesini ifade eden, fiziksel büyümeye dayalı gelişimsel evredir.

Çocuğun kendisini kız ya da erkek olarak doğru şekilde ayırt edebilmesi, kendi cinsiyetini algılayıp kabullenmesi ve buna uygun davranışlar sergilemesidir.

Cinsel yaşamın bedensel, ruhsal ve sosyal açıdan bir bütün olarak ele alınmasıyla kişilik, iletişim ve sevginin olumlu yönde zenginleşmesi ve genel iyilik halidir.

Çocukların bedenlerini, sınırlarını, üreme sistemini öğrenmelerinin yanı sıra sorumluluk alma, karar verme ve kendilerini istismardan koruma becerilerini kazandıran kapsamlı eğitim sürecidir.

Erkek çocuklarında ergenlik döneminde prostat bezinin hızla büyümesini takip eden ve üreme hücresi içeren sıvının vücut dışına salınması olayıdır.

Kız çocuklarında üreme sisteminin olgunlaştığını ve yumurtlama döngüsünün başladığını gösteren, döllenmemiş yumurta ve rahim duvarı hücrelerinin kan yoluyla dışarı atılması sürecidir.

Yumurtalıklarda olgunlaşan bir yumurtanın çatlayarak fallop tüplerinden rahme doğru hareket etmesiyle başlayan ve üreme yeteneğini gösteren döngüdür.

Ebeveynlerin çocuğu bağımsız bir birey olarak kabul ettiği, fikirlerine değer verdiği ve cinsel gelişimle ilgili sorularına dürüst, doğru ve sevgi dolu yanıtlar sunduğu sağlıklı aile tutumudur.

Katı kuralların olduğu, cinselliğin ayıp ve günah kabul edilerek konuşulmadığı ve çocukların cinsel meraklarının baskılandığı ebeveyn yaklaşımıdır.

Ebeveynlerin çocuklarına karşı duyarsız kaldığı, çocukta duygusal açlığa yol açarak onu dışarıdan gelebilecek istismar ve yönlendirmelere açık hale getiren tutumdur.

Çocuğun davranışlarına hiçbir sınır ve kontrol getirilmediği, cinsel gelişim ve eğitim süreçlerinin tamamen başıboş bırakıldığı ebeveyn yaklaşımıdır.

Çocuğun kendi cinsiyetinden olan ebeveynini (kızın anneyi, erkeğin babayı) rol model alarak onun davranışlarını, rollerini ve toplumsal kalıplarını taklit etmesi sürecidir.