Ana Sayfa » Atatürk Üniversitesi ATA AÖF » Halkla İlişkiler ve Tanıtım Lisans Programı » İktisada Giriş

Ünite 3: Tüketim Teorisi ve Fayda Analizi — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 16 soru var.

1 / 160 doğru

Bütçe Doğrusu

Tüketicinin sabit geliri ve piyasadaki mal fiyatları çerçevesinde satın alabileceği tüm olası mal bileşimlerini gösteren sınırlayıcı doğrudur. Eğimi malların fiyat oranına eşittir.

Bütçe Doğrusu — Tüketicinin sabit geliri ve piyasadaki mal fiyatları çerçevesinde satın alabileceği tüm olası mal bileşimlerini gösteren sınırlayıcı doğrudur. Eğimi malların fiyat oranına eşittir.

Marjinal Fayda (MU) — Bir mal veya hizmetin tüketim miktarındaki bir birimlik artışın toplam faydada meydana getirdiği değişimdir. Tüketim miktarı arttıkça sürekli azalma eğilimi gösterir.

Azalan Marjinal Fayda İlkesi — Bir malın ardı ardına tüketilen birimlerinden elde edilen ilave faydanın (marjinal faydanın) her yeni birimde azalacağını ifade eden iktisat ilkesidir. Birinci Gossen Kanunu olarak da bilinir.

Gelir Tüketim Eğrisi — Malların fiyatları sabitken, tüketicinin gelirinin sürekli değişmesi durumunda ulaşılan yeni tüketici denge noktalarının birleştirilmesiyle elde edilen eğridir.

Kayıtsızlık Eğrisi — Tüketiciye aynı toplam fayda düzeyini sağlayan farklı mal ve hizmet bileşimlerinin geometrik yerini gösteren eğridir. Eş fayda eğrisi olarak da bilinir.

Fiyat Tüketim Eğrisi — Tüketicinin geliri ve diğer malın fiyatı sabitken, bir malın fiyatının sürekli değişmesi durumunda ortaya çıkan yeni tüketici denge noktalarının birleştirilmesiyle elde edilen eğridir.

Normal Mal — Tüketicinin geliri arttığında talebi artan, geliri azaldığında ise talebi azalan mallardır. Bu malların Engel eğrisi pozitif eğimlidir.

Tüketici Dengesi — Tüketicinin bütçe kısıtı altında elde edebileceği en yüksek fayda düzeyine ulaştığı durumdur. Bütçe doğrusu ile en dıştaki kayıtsızlık eğrisinin teğet olduğu noktada gerçekleşir.

Ordinal Fayda Yaklaşımı — Faydanın sayısal olarak ölçülmesinin imkansız olduğunu, tüketicilerin sadece tercihlerini sıraya koyabileceğini (birinci, ikinci...) savunan yaklaşımdır. Edgeworth ve Fisher bu yaklaşımın öncülerindendir.

Eş Marjinal Fayda Kanunu — Tüketicinin toplam faydasını maksimize etmek için bütçesini, her mala harcadığı son liranın marjinal faydası eşit olacak şekilde dağıtması gerektiğini belirten kanundur. İkinci Gossen Kanunu olarak da adlandırılır.

Fayda — Mal ve hizmetlerin insan ihtiyaçlarını tatmin etme özelliğidir. Tüketicinin bir malı tüketmesi sonucunda elde ettiği içsel memnuniyet ve haz hissini ifade eder.

Düşük Mal — Tüketicinin geliri arttığında talebi azalan, geliri azaldığında ise talebi artan mallardır. Bu malların Engel eğrisi negatif eğimlidir.

Engel Eğrisi — Tüketicinin farklı gelir seviyelerinde bir maldan satın almak istediği miktarları gösteren eğridir. Eğrinin eğimi malın niteliğini (normal veya düşük mal) belirler.

Marjinal İkame Oranı (MİO) — Tüketicinin aynı fayda düzeyinde kalabilmesi için, bir maldan bir birim daha fazla tüketmesi karşılığında diğer maldan vazgeçmeye razı olduğu miktardır. Kayıtsızlık eğrisinin eğimine eşittir.

Toplam Fayda (TU) — Bir mal veya hizmetin belirli bir dönemde tüketilen tüm birimlerinin sağladığı faydaların toplamıdır. Tüketim miktarı arttıkça azalan oranlı olarak artar ve marjinal faydanın sıfır olduğu noktada maksimuma ulaşır.

Kardinal Fayda Yaklaşımı — Faydanın 'util' adı verilen birimlerle, sayma sayıları kullanılarak (1, 2, 3...) objektif bir şekilde ölçülebileceğini savunan yaklaşımdır. Temsilcileri arasında Gossen, Jevons ve Walras yer alır.