Örgütsel sorunların analizinde kullanılan bu yöntem, bir problemin ortaya çıkmasına neden olan tüm etkenleri sistematik şekilde sınıflandırarak görselleştirir. Temel amacı, neden-sonuç ilişkilerini net bir şekilde ortaya koymaktır.
Örgüt içi iletişim engellerinin ve problemlerinin çözümünde kullanılan bu analiz yöntemi, karşılaşılan problemi yukarıdan aşağıya doğru tümdengelimsel bir yaklaşımla inceleyerek sorunun kaynağını, yani kök nedenini bulmayı hedefler.
İletişim sorunlarının çözüm aşamasında kullanılan bu yöntem, geliştirilen çeşitli çözüm seçeneklerini sistematik olarak değerlendirir ve olası sonuçlara göre en uygun kararın verilmesini kolaylaştıran bir model sunar.
Çalışanların örgütsel faaliyetlere ilişkin kritik bilgileri yöneticilerle paylaşmaması veya örgüt içindeki olumsuz durumları, hataları aktarmaktan bilinçli olarak kaçınmasıyla ortaya çıkan ve örgütsel gelişimi baltalayan bir iletişim engelidir.
Gönderilen veya dolaşımda olan bilgi miktarının, alıcının zihinsel işleme ve değerlendirme kapasitesini aşması durumudur. Bu durum mesajın tam, doğru ve zamanında anlaşılamamasına yol açar.
Bireylerin belirli iletişim kanallarını (örneğin topluluk önünde konuşma, yazılı rapor hazırlama veya üstlerle görüşme) kullanırken yoğun endişe, gerginlik ve korku duyması nedeniyle iletişim kurmaktan kaçınması durumudur.
Örgüt hiyerarşisinde yukarıdan aşağıya (yöneticilerden astlara doğru emir ve talimat akışı) ve aşağıdan yukarıya (astlardan yöneticilere doğru rapor, öneri ve geri bildirim akışı) olmak üzere iki yönlü işleyen resmi iletişim sürecidir.
Örgüt içerisinde aynı hiyerarşik konumda veya düzeyde bulunan çalışanlar ya da birimler arasında gerçekleşen, resmi prosedürlerin getireceği zaman kayıplarını önleyerek hızlı koordinasyon ve güven sağlayan iletişim akışıdır.
Örgüt içerisinde farklı birimlerde veya farklı fonksiyonel alanlarda çalışan, aralarında doğrudan ast-üst ilişkisi bulunmayan bireyler ya da ekipler arasında kurulan, örgütsel sınırları aşarak bilgi paylaşımını hızlandıran iletişim biçimidir.