Sosyal güvenlik mevzuatı, bireylerin yaşamları boyunca karşılaştıkları işsizlik, hastalık, yaşlılık, yoksulluk ve iş kazası gibi risklere karşı güvence altında olmasını sağlayan kurallar bütünüdür. Tarihsel olarak sanayi devrimi sonrasında ortaya çıkan ekonomik eşitsizliklerin ve güvencesiz çalışma koşullarının bir sonucu olarak doğan bu sistem, günümüzde devletin temel sosyal yükümlülüklerinden biri haline gelmiştir. Günlük hayatta bir çalışanın emekli olabilmesi, sağlık hizmetlerinden ücretsiz yararlanabilmesi, iş kazası geçirdiğinde destek görmesi veya yoksulluk içindeki bir ailenin devlet tarafından nakdi ve ayni yardımlarla desteklenmesi tamamen bu sistemin işleyişi sayesinde mümkündür. Sosyal hizmet uzmanları ve sosyal çalışmacılar, müracaatçılarının haklarını ararken ve onlara rehberlik ederken bu mevzuatın sunduğu imkânlardan doğrudan yararlanırlar. Bu ünitenin konusu, sosyal güvenliğin doğuşundan günümüze kadar geçirdiği evreleri, Türkiye'deki kurumsalleşme sürecini ve güncel yapısını anlamak açısından büyük bir önem taşımaktadır. Öğrenciler meslek hayatına atıldıklarında, karşılaştıkları sosyal sorunların arkasındaki yapısal nedenleri görebilmek ve dezavantajlı grupların haklarına erişimini sağlayabilmek için bu bilgileri kullanacaklardır. "Peki, bu bilgiler gerçek hayatta ne işe yarayacak?" sorusunun yanıtı tam da burada yatmaktadır; bir sosyal hizmet uzmanı, müracaatçısının hangi sosyal yardım veya sigorta kolundan yararlanabileceğini bilmediği sürece etkili bir müdahale gerçekleştiremez. Sistem hem prim ödeyen çalışanları koruyan sosyal sigortaları hem de prim şartı aramaksızın muhtaç durumdakilere el uzatan sosyal yardımları ve sosyal hizmetleri kapsayan bütüncül bir yapıdır. Sonuç olarak sosyal güvenlik mevzuatı, sadece hukuki maddelerden ibaret bir metin değil, toplumsal barışı, adaleti ve insan onuruna yaraşır yaşam koşullarını koruyan hayati bir kalkan mekanizmasıdır. Tarih boyunca verilen hak arama mücadelelerinin ve uluslararası sözleşmelerin bir ürünü olan bu sistem, bireyleri yalnızlık ve çaresizlik duygusundan kurtararak toplumsal dayanışmayı kurumsallaştırır. Sosyal hizmet disiplini için bu ünitenin özü, hak temelli bakış açısını içselleştirmek ve dezavantajlı bireylerin sosyal güvenlik ağlarından en etkin şekilde yararlanmasını sağlamak için gerekli olan mesleki donanımı kazanmaktır.