Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde Antikçağ felsefesinin insanı ve toplumu anlama çabaları ele alınmıştır. İnsan felsefesi; insanın doğasını, değerini ve evrendeki yerini sorgulayan bir disiplin olarak tanımlanmış, sosyal bir varlık olan insanın toplumsal düzen içindeki konumu incelenmiştir. Presokratik dönemde Herakleitos ve Demokritos gibi düşünürlerin doğa yasaları ile toplumsal düzeni birleştiren yaklaşımları üzerinde durulmuş, ardından Sofistlerin bilgiyi duyulara dayandırarak mutlak hakikat yerine insanı ve uzlaşıya dayalı toplumsal yasaları merkeze almaları işlenmiştir.
Ünitenin devamında Sokrates'in "kendini bil" ilkesiyle felsefeyi insana yöneltmesi ve erdemi bilgiyle eşdeğer tutan ahlak anlayışı aktarılmıştır. Platon'un insan ruhunun üçlü yapısını devletin sınıflarıyla paralellik kurarak açıklaması ve ideal devlet düzenini bu denge üzerine inşa etmesi incelenmiştir. Son olarak Aristoteles'in insanı "zoon politikon" yani toplumsal ve siyasal bir varlık olarak tanımlaması, devletin amacının yurttaşları ahlaki olgunluğa ulaştırmak olduğunu belirtmesi ve farklı yönetim biçimlerini sınıflandırmasıyla ünite tamamlanmıştır.