Ünite 6: Sürekli Populasyon Dağılımları — Önemli Kavramlar

Belirli bir aralıkta sonsuz sayıda değer alabilen, genellikle ölçüm yoluyla (boy, kilo, sıcaklık vb.) belirlenen değişken türüdür.

Ortalama ve varyans parametreleri ile tanımlanan, simetrik, çan eğrisi şeklindeki en önemli sürekli olasılık dağılımıdır.

Normal dağılımın, bu teoriyi geliştiren matematikçi Carl Friedrich Gauss'a atfen kullanılan diğer adıdır.

Ortalaması 0, varyansı ve standart sapması 1 olan, z dönüşümü ile elde edilen özel normal dağılım türüdür.

Bir gözlem değerinin ortalamadan kaç standart sapma uzaklıkta olduğunu gösteren ve z = (x - μ) / σ formülüyle hesaplanan standart değerdir.

Dağılımı ne olursa olsun, bir populasyondan çekilen örneklerin ortalamalarının, örnek hacmi büyüdükçe normal dağılıma yaklaşacağını öngören teoremdir.

Küçük örneklemlerde (n < 30) populasyon varyansı bilinmediğinde kullanılan, standart normal dağılıma göre daha basık ve simetrik olan dağılımdır.

Standart normal dağılım gösteren bağımsız z değişkenlerinin karelerinin toplamı ile elde edilen, pozitif değerli ve sağa çarpık sürekli dağılımdır.

İki bağımsız varyansın veya iki Ki-kare değişkeninin birbirine oranı ile elde edilen, pozitif değerli ve sağa çarpık dağılımdır.

Bir istatistiksel hesaplamada serbestçe değişebilen değerlerin sayısını ifade eden, genellikle örnek hacminin bir eksiği (n-1) olarak hesaplanan parametredir.

Normal dağılım fonksiyonunun grafiğinin simetrik, ortada yüksek ve kenarlara doğru azalan çan benzeri görüntüsüne verilen isimdir.

Veri değerlerinin ortalamadan olan uzaklıklarının karelerinin ortalamasını ifade eden, dağılımın yaygınlığını ve basıklığını belirleyen parametredir.

Varyansın karekökü olan ve verilerin ortalama etrafındaki yayılımını orijinal ölçü birimiyle gösteren değişim ölçüsüdür.