Ticari Coğrafya1880'lerden 1930'lara kadar öne çıkan, bölgelerdeki ekonomik koşullar ve kaynakların derlenmesine odaklanan geleneksel yaklaşımdır. İmparatorluklardaki sömürgeci yöneticilere hammadde ve bitki örtüsü hakkında bilgi sağlamıştır; örneğin Chisholm'un Ticari Coğrafya El Kitabı bu alanda somut istatistikler sunmuştur.
Bölgesel Farklılaşma1930'lu yıllarda ekonomik coğrafyanın odak noktasının küresel ticaretten dar, sınırlanmış ve eşsiz bölgelere kaymasıyla ortaya çıkan projedir. Yeryüzünün değişken karakterini tanımlayan ve fiziksel peyzajdan kültüre kadar alanları sınıflandıran bölgesel coğrafya anlayışını ifade eder.
Mekânsal Analiz1950-1970 yılları arasında geleneksel bölgesel sentez yaklaşımına karşı doğan, genel teori ve mekânsal organizasyon yasalarını inceleyen bilimsel ve pozitivist yaklaşımdır. Endüstriyel konum, mesafe ve hareket problemlerini incelemek için istatistiksel ve matematiksel yöntemler kullanmıştır.
Kantitatif (Nicel) DevrimBurton tarafından 1963 yılında adlandırılan, coğrafyanın saha temelli sorgulama biçiminden masaya bağlı, istatistiksel ve matematiksel analizlerin yapıldığı teknik bir alana dönüşmesini ifade eden süreçtir. Ekonomik coğrafya bu devrimin ön safında yer almıştır.
Neoklasik İktisat Teorisi1960'larda kantitatif ekonomik coğrafyaya kavram kaynağı sağlayan, varsayımları basitleştiren hipotezleri, modelleri ve sayısal verileri analiz stil olarak coğrafyaya uyarlayan iktisadi teoridir.
Alman Konum TeorisiArazi kullanım modellerini, sanayinin yer seçimini ve pazar alanlarının organizasyonunu açıklamak için kullanılan Von Thunen, Weber, Christaller ve Lösch gibi kuramcıların geliştirdiği ekonomik teoridir.
Merkezi Yer TeorisiChristaller tarafından geliştirilen, ekonomik rasyonellik ve tek düze nüfus dağılımı varsayımına dayanan teoridir. Dükkan sahiplerinin merkezi konumları seçme ihtiyacı ile altıgen bir merkezi yer ağı ve hiyerarşisi oluşturur.
Politik EkonomiEkonomi ve siyaset ilminin kurallarını inceleyen ve devletin ekonomik rolünü belirlemek için bunları bir araya getiren ekonomi modelidir. Özellikle 1970-1990 yılları arasında radikal coğrafyacılar tarafından toplumsal eşitsizlikleri analiz etmek için benimsenmiştir.
Radikal Coğrafya1969 yılında Clark Üniversitesi'nde Richard Peet öncülüğünde Antipode dergisinin çıkarılmasıyla biçimlenen, ırksal bölünmeler, yoksulluk ve emperyalizm gibi toplumsal meselelere karşı politik ekonomiye yönelen akımdır.
Diyalektik Bakış AçısıMarksizmin benimsendiği, sabit objelerden ziyade süreçleri, ilişkileri ve genellikle tez-antitez-sentez biçimindeki karşıt güçler arasındaki gerilimlerden kaynaklanan değişimi inceleyen akıl yürütme ve araştırma yöntemidir.
Kültürel Dönüş1990'lardan itibaren sosyal bilimlerde ve beşeri coğrafyada ortaya çıkan, ekonomik süreçlerin kurumsal ve kültürel temellerini vurgulayan ve postmodernizmin yükselişiyle bağlantılı olan akımdır.
Yeni Kültürel CoğrafyaGeleneksel üst sınıf kültür görüşü yerine, bireylerin ve sosyal grupların kimliklerini milliyet, ırk, cinsiyet gibi kategoriler üzerinden 'diğer' gruplara karşı tanımladığı geniş ve dinamik kültür anlayışıdır.
Fordizm RejimiHenry Ford'un adını alan, vasıfsız işçilerin üretim bandında çalıştığı, kitle üretimi ve kitle tüketimine dayalı, otomasyon ve standartlaşmayı esas alan ekonomik birikim rejimidir.
Post-Fordizm Rejimi1980'lerde ortaya çıkan, esnek üretime dayanan, küçük firmaların gelişmiş bilgi ve iletişim teknolojileriyle parça temelli ve bireyselleştirilmiş tüketim biçimlerini savunan birikim rejimidir.
Yeni Ekonomik CoğrafyaPaul Krugman gibi ana akım ekonomistler tarafından geliştirilen, endüstriyel konum sorunlarını analiz etmek için matematiksel modelleme tekniklerini uygulayan coğrafi iktisat yaklaşımıdır.
