Yaşam boyu gelir hipotezi, bireylerin ekonomik ömrünü çocukluk, yetişkinlik/orta yaş ve yaşlılık olmak üzere üçe ayırır. Çocukluk ve yaşlılıkta gelir yetersizliği nedeniyle negatif tasarruf yapılırken, orta yaş döneminde yoğun bir tasarruf biriktirme süreci yaşanmaktadır.
Sürekli gelir hipotezinde uzun vadeli beklentileri şekillendiren unsurlardan biri beşeri servettir. Bireylerin aldıkları eğitim düzeyi ve kazandıkları iş tecrübeleri, gelecekteki kazanç beklentilerini ve dolayısıyla cari tüketim harcamalarını doğrudan belirleyen temel faktörler arasındadır.
Kamu kesimi tarafından gerçekleştirilen yol, hastane ve altyapı gibi yatırımlar sosyal faydayı esas alır ve tamamen kar güdüsünden uzaktır. Bu özellikleri nedeniyle kamu yatırımları milli gelir ve faizden bağımsız otonom yatırımlar sınıfında değerlendirilir.
Mec katsayısının 0.5 olarak gerçekleşmesi, yatırıma ilave edilen 1000 TL'lik sermayenin dönem sonunda 500 TL tutarında net getiri sağlayacağı anlamına gelir. Yatırımcılar bu oranı piyasadaki reel faiz oranıyla kıyaslayarak yatırım kararı alırlar.
Konut yatırımları sadece barınma ihtiyacına değil, aynı zamanda finansal piyasalara bağlıdır. Hisse senedi, tahvil ve bono gibi menkul kıymetlerin getirilerinde bir artış yaşandığında, bireylerin servetleri konuttan bu finansal araçlara kaymakta ve konut yatırımları azalmaktadır.
Otonom yatırımlar milli gelir seviyesinden tamamen bağımsız olduğu için, yatırımlar dikey eksende yer alırken yataydaki gelir eksenine paralel bir doğru (I0) şeklinde çizilir. Bu durum gelir düzeyi sıfır veya çok yüksek olsa bile yapılması gereken zorunlu yatırımları simgeler.