Ünite 4: Alternatif Maliye Politikası Yöntemleri — Doğru/Yanlış

Gösterilen tanım o kavrama ait mi? 11 soru var.

1 / 110 doğru

Mali Kural

Siyasi karar alıcıların bütçe açığı, borç stoku veya harcamalar üzerindeki takdir yetkisini sınırlayan, sayısal hedefler ve tavanlar getiren yasal veya anayasal düzenlemelerdir.

Mali Kural — Siyasi karar alıcıların bütçe açığı, borç stoku veya harcamalar üzerindeki takdir yetkisini sınırlayan, sayısal hedefler ve tavanlar getiren yasal veya anayasal düzenlemelerdir.

Verginin Gelir Esnekliği — Millî gelirde meydana gelen oransal bir değişimin, vergi gelirlerinde yol açtığı oransal değişimi ölçen ve verginin otomatik istikrar gücünü gösteren katsayıdır.

Telafi Edici Maliye Politikası — Özel sektörün toplam talep yetersizliğini gidermek amacıyla devletin bilinçli olarak bütçe açığı vermesini ve ekonomiyi canlandırmasını öngören Keynesyen bütçe yaklaşımıdır.

Tedrici Maliye Politikası — Mali hedeflere ve ekonomik istikrara, ani kararlar yerine zamana yayılmış, aşamalı ve belirli bir sıralama dahilinde uygulanan politikalarla ulaşmayı amaçlayan yöntemdir.

Mali Sürüklenme (Fiscal Drag) — Ekonomik büyüme veya enflasyon dönemlerinde, artan oranlı vergi sistemi nedeniyle vergi gelirlerinin harcanabilir gelirden daha hızlı artarak toplam talebi kısması ve ekonominin tam istihdama ulaşmasını engellemesidir.

Şok Maliye Politikası — Ekonomik kriz veya güven bunalımı dönemlerinde, piyasa beklentilerini hızla düzeltmek amacıyla çok kısa sürede, sert ve radikal mali tedbirlerin bir arada uygulanmasıdır.

İstikrar ve Büyüme Paktı — Avrupa Birliği üyesi ülkelerin bütçe disiplinini sağlamak ve Maastricht kriterlerine uyumlarını sürekli olarak izleyip denetlemek amacıyla 1997 yılında kabul edilen mekanizmadır.

Harcanabilir Gelir (Yd) — Bireylerin ve firmaların vergiler ödendikten ve devletten alınan transfer ödemeleri eklendikten sonra tüketime veya tasarrufa yönlendirebilecekleri net gelir düzeyidir.

Formül Esnekliği — Ekonomik göstergelerin (örneğin işsizlik veya enflasyon oranı) önceden belirlenmiş kritik eşikleri aşması durumunda, yasal olarak tanımlanmış mali önlemlerin otomatik olarak yürürlüğe girmesini sağlayan yöntemdir.

İradi Maliye Politikası — Ekonomik istikrarsızlıkları gidermek amacıyla, kamu harcamaları ve vergi oranları gibi mali araçlarda siyasi karar alıcılar tarafından doğrudan, bilinçli ve takdiri değişiklikler yapılmasıdır.

Otomatik Stabilizatör — Herhangi bir yasal düzenlemeye veya siyasi karara gerek kalmaksızın, ekonomik dalgalanmalar sırasında bütçe gelir ve giderlerinin kendiliğinden daraltıcı veya genişletici etki yaratmasını sağlayan içsel mekanizmalardır.