Ünite 4: Siyaset Biliminin Evrimi: Pozitif Bilimden Değer Merkezli Siyasete — Önemli Kavramlar

Sosyal olayların fen bilimlerinde olduğu gibi kesin kanunlara ve görgül verilere dayanılarak çözümlenmesi gerektiğini savunan felsefi akımdır. Auguste Comte tarafından sosyolojiye uyarlanmış olup, bilgiye dayalı seçkinler yönetimini savunur.

Charles Darwin’in evrim teorisinin toplumsal alan uyarlanmış biçimidir. Herbert Spencer tarafından savunulan bu görüşe göre toplum canlı bir organizmadır ve evrimsel süreçte uyum sağlayamayanlar yok olmaya mahkumdur.

Siyasal olguların ve hükümetlerin gözlemlenebilir insan davranışları temelinde, nicel ve ampirik yöntemlerle incelenebileceğini savunan akımdır. Chicago Üniversitesinde Charles E. Merriam öncülüğünde gelişmiştir.

Pozitif bilimin kapıdan kovmaya çalıştığı ancak etik, adalet, özgürlük ve insan hakları gibi kavramlar üzerinden sosyal bilimlerde yeniden merkeze alınan ahlaki, felsefi ve normatif yargılardır.

Bilim ile bilimciliği birbirinden ayıran, pozitif bilimlerin sosyal bilimler üzerinde metodolojik bir baskı ve emperyalizm kurarak bilimi ideolojiye dönüştürdüğünü savunan liberal düşünürdür.

Bilimsel etkinliği sıradan bilim ve devrimci bilim olarak ayıran, bilimin belirli paradigmalar etrafında yürüdüğünü ve doğrusal değil, kesintili ve göreceli bir evrim izlediğini savunan bilim tarihçisidir.

1971 yılında yayımladığı 'A Theory of Justice' (Bir Adalet Teorisi) eseriyle tanınan, olandan değil olması gerekenden hareket ederek adil bir toplum için özgürlük, fırsat eşitliği ve en zayıfların korunması ilkelerini savunan felsefecidir.

Auguste Comte'un insanlığın bilgi ve zihniyet gelişimini teolojik, metafizik ve pozitif dönem olmak üzere üç aşamada incelediği ünlü yasasıdır.

Deneyden ve gözlenebilir, ölçülebilir verilerden elde edilen bilgiye dayalı olarak kesin sonuçlara ulaşmayı amaçlayan, pozitivizmin uzantısı olan araştırma yaklaşımıdır.

Bir bilim dalında belirli bir dönem boyunca bilim insanları topluluğu tarafından kabul gören, genel model, varsayımlar ve ön kabuller dizisidir.

Davranışçı akımın kendi gelişiminin ve eleştirilerin etkisiyle, deneysel araştırmalardan genel teorilere ve geniş genellemelere ulaşmak amacıyla David Easton öncülüğünde geliştirilen teorik yaklaşımdır.