Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde sinema tarihi içinde film eleştirisi kavramının tarihsel doğuşu, gazetecilik dönemiyle başlayan kurumsallaşma süreci ve bu alanın geçirdiği kuramsal dönüşümler ele alınmıştır. Sinemanın ilk yıllarında gazetelerde imzasız tanıtımlar şeklinde başlayan eleştiri geleneği, zamanla Mordaunt Hall gibi isimlerin imzalı yazılarıyla bağımsız bir disipline dönüşmüştür. Batı'da rüştünü ispat eden bu alan, Siegfried Kracauer'in sosyolojik yaklaşımı ve James Agee'nin edebi derinlik katan yazılarıyla kurumsal bir kimlik kazanmıştır.
Türkiye'de ise film eleştirisi, ülkenin sosyo-ekonomik ve kültürel koşulları nedeniyle gecikmeli bir başlangıç yapmıştır. İlk sinema yazıları 1918 yılında Temaşa dergisinde Muhsin Ertuğrul ve Galip Arcan tarafından kaleme alınmış, ancak kurumsal yapıya kavuşması 1950'li yılların sonunu bulmuştur. 1960'lı ve 1970'li yıllarda Sinema 65, Yeni Sinema ve Yedinci Sanat gibi dergilerle altın çağını yaşayan eleştiri geleneği, Toplumsal Gerçekçilik ve Ulusal Sinema gibi kavramlar etrafında şekillenmiş, fakat 1980'li yıllardaki siyasi ve sosyal değişimler nedeniyle kesintiye uğramıştır.
Son olarak, 1960'lardan itibaren Fransa'daki Filmoloji Enstitüsü ve İngiltere'deki akademik film bölümleri sayesinde sinema eleştirisi bilimsel bir zemine taşınmıştır. Göstergebilimsel, psikanalitik ve ideolojik kuramların ışığında disiplinler arası bir nitelik kazanan film eleştirisi, günümüzde filmleri sadece ticari başarılarına göre değerlendiren reklamcılık tuzağından kurtulup kuramsal derinliğini korumak adına çoğulcu bir yaklaşım sergilemektedir.