TelevizyonLatince kökenli bir sözcük olup 'uzağı görmek' anlamına gelen ve insanın görme duyusunun ulaştığı en ileri teknolojik aşamayı simgeleyen kitle iletişim aracıdır. Zaman ve mekan sınırlarını ortadan kaldırarak gündelik yaşam alanını genişleten toplumsal, kültürel ve endüstriyel bir biçimdir.
Sürekli AkışRaymond Williams tarafından 1974 yılında ortaya atılan, televizyonun yayın akışının kesintisiz bir bütün oluşturduğunu ve izleme deneyiminin bu akış üzerinden şekillendiğini savunan kurucu kavramsallaştırmadır.
Parçalı AkışJohn Ellis’in 1982 yılında Raymond Williams’ın sürekli akış anlayışına itiraz olarak geliştirdiği, televizyonu eve ait bir araç olarak konumlandıran ve yayınların farklı program parçalarından oluştuğunu savunan yaklaşımdır.
Büyük AnlatılarChristine Geraghty’nin de işaret ettiği üzere, televizyonu tanımlama çabasında kullanılan ve tüm olguları kapsayıcı bir çerçevede açıklamaya çalışan geniş teorik yaklaşımlardır; ancak bunlar televizyonun özgül anlatı formlarını incelemeyi zorlaştırır.
Televizyon EstetiğiMutlu’nun toplumbilimsel yaklaşımların kısıtlılıklarından kurtulmak amacıyla geliştirilmesi gerektiğini vurguladığı, televizyonun kendine özgü sanatsal, biçimsel ve estetik özelliklerini inceleyen yaklaşım biçimidir.
Eğlence ÇağıZillmann ve çeşitli pazar analistlerinin vurguladığı, bilgi üretme kapasitesinin yanı sıra medyanın ve toplumun her şeyden çok eğlenceye odaklandığını ve kitlelerin fantezi arayışıyla şekillendiği günümüz dönemini tanımlayan kavramdır.
Hiper Kapitalizmİzleyici kitlelerinin yaşantı arzusu ve fantezi arayışının zevkle ivmelendirildiği, elektronik kitle iletişim medyasının da etkisiyle tüketim çılgınlığının doruğa ulaştığı ekonomik ve toplumsal sistemdir.
Şimdi'lik (Anındalık)Neil Postman’ın televizyonun ışık hızıyla yayılan yapısını açıklamak için kullandığı, geçmişten ziyade anı, imajı ve şimdiki zamanı merkeze alan, sürekli yenilenerek eskiyen haber ve görüntü akış özelliğidir.
Görsel GösteriElektronik kitle iletişim medyasının ortaya çıkışıyla birlikte, eskiden kamusal alanlarda aktif bir katılım faaliyeti ve sosyal etkinlik olan oyun ve eğlencenin ev içine çekilerek dönüştüğü pasif izleme halidir.
Kültürel BiçimTelevizyonun yalnızca teknik bir cihaz olmanın ötesinde, toplumun kültürel kodlarını, yaşam tarzını, değer yargılarını şekillendiren ve taşıyan sosyolojik ve endüstriyel kimliğidir.