Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde, 1970'li yıllarda Türk sinemasının yaşadığı büyük dönüşümler, krizler ve çelişkiler dönemi ele alınmaktadır. İlk olarak dönemin genel görünümü ve kriz ortamı incelenmiş, televizyonun yaygınlaşması, ekonomik sıkıntılar ve sokaktaki çatışmalar nedeniyle boşalan sinema salonlarının ticari yapıyı nasıl sarstığı anlatılmıştır. Salonların kapanmasıyla birlikte yapımcıların cinsel öğeler içeren filmlere yöneldiği ve dönemin renkli film yapımındaki artış ile çeşitlenen türleri ele alınmıştır.
İkinci bölümde Yılmaz Güney sineması ve toplumsal gerçekçilik akımı üzerinde durulmuştur. Yılmaz Güney'in yönetmenliğe geçişi, 'Umut' filmiyle yarattığı kırılma noktası ve bu eserin belgesel niteliğindeki yapısı detaylandırılmıştır. Ayrıca Güney'in haksızlığa uğrayan bireyleri işlediği filmleri ve sinemamızda biçimsel bir kırılma olan 'Arkadaş' filmi açıklanmıştır.
Üçüncü bölümde, Yılmaz Güney'in hapishane döneminde yazdığı senaryolardan yola çıkarak Zeki Ökten ve Şerif Gören tarafından çekilen başyapıtlar incelenmiştir. 'Sürü', 'Düşman', Cannes'da Altın Palmiye kazanan 'Yol' ve Güney'in son filmi olan 'Duvar' ile bu eserlerin uluslararası başarıları aktarılmıştır.
Son bölümde ise Yılmaz Güney sonrası dönemde Zeki Ökten ve Şerif Gören sineması ele alınmıştır. Ökten'in yalın dili ve popüler güldürülerden toplumsal gerçekçiliğe uzanan geniş yelpazesi ile Gören'in uluslararası başarıları, zorlu koşullarda çektiği filmleri, kırsal alan üçlemesi ve 1980'li yılların sinemasına damga vuran kent filmleri özetlenmiştir.