Eşleştirme
Ana Sayfa
Üniversiteler
Dersler
Özellikler
Çalışma Planı
Uygulama
Hakkımızda
İletişim
Sepet
Premium
Giriş Yap
Ücretsiz Kayıt Ol
Ana Sayfa
»
İstanbul Üniversitesi AUZEF
»
Uluslararası Girişimcilik Lisans Programı
» Dış Ticarete Giriş
← Ünite 4
Paylaş
←
Ünite 3 Eşleştirme
Ünite 4
4. Dış Ticarette Üretim Faktörlerinin Önemi, Faktör
Ünite 5 Eşleştirme
→
Ünite 4: 4. Dış Ticarette Üretim Faktörlerinin Önemi, Faktör — Kavram Eşleştirme
Tur 1 / 3
0 / 5 eşleşti
Önce bir kavram seç, sonra karşılığı olan tanıma dokun.
Kavramlar
Faktör Donatım Teorisi
Emek Yoğun Üretim
Sermaye Yoğun Üretim
Ölçeğe Sabit Getiri
Faktör Yoğunluğunun Tersine Dönmesi
Tanımlar
Yukarıdan bir kavram seç.
Üretim sürecinde makine, teçhizat, fabrika ve yüksek teknoloji gibi sermaye unsurlarının işgücüne kıyasla ağırlıklı olarak kullanıldığı üretim biçimidir. Otomotiv ve kimya sanayisi bu kategoride yer alır.
Üretimde kullanılan tüm girdilerin belirli bir oranda artırılması durumunda, elde edilen toplam çıktı miktarının da aynı oranda artacağını ifade eden üretim teorisi varsayımıdır. Örneğin, emek ve sermaye girdileri %100 artırıldığında üretim miktarı da %100 artar.
Üretim faktörlerinin fiyatlarında meydana gelen değişmeler sonucu, üreticilerin pahalı faktör yerine ucuzlayan faktörü ikame etmesiyle bir sektörün üretim yapısının değişmesidir. Örneğin, ayakkabı üretiminde ucuzlayan robotik sistemlerin işçilerin yerini almasıyla sektörün sermaye yoğun hale gelmesidir.
Ülkelerin sahip oldukları üretim faktörlerinin (emek, sermaye) nispi bolluk derecelerinin uluslararası ticaretteki karşılaştırmalı üstünlükleri belirlediğini savunan teoridir. Örneğin, sermaye zengini bir ülkenin sermaye yoğun mallar üretip ihraç etmesini öngörür.
Üretim sürecinde kullanılan girdiler arasında emeğin (işgücünün) payının sermayeye (makine, teçhizat) kıyasla görece daha yüksek olduğu üretim tarzıdır. Tekstil ve hazır giyim sektörleri bu üretim tarzına klasik birer örnektir.
Faktör Donatım Teorisi
— Ülkelerin sahip oldukları üretim faktörlerinin (emek, sermaye) nispi bolluk derecelerinin uluslararası ticaretteki karşılaştırmalı üstünlükleri belirlediğini savunan teoridir. Örneğin, sermaye zengini bir ülkenin sermaye yoğun mallar üretip ihraç etmesini öngörür.
Emek Yoğun Üretim
— Üretim sürecinde kullanılan girdiler arasında emeğin (işgücünün) payının sermayeye (makine, teçhizat) kıyasla görece daha yüksek olduğu üretim tarzıdır. Tekstil ve hazır giyim sektörleri bu üretim tarzına klasik birer örnektir.
Sermaye Yoğun Üretim
— Üretim sürecinde makine, teçhizat, fabrika ve yüksek teknoloji gibi sermaye unsurlarının işgücüne kıyasla ağırlıklı olarak kullanıldığı üretim biçimidir. Otomotiv ve kimya sanayisi bu kategoride yer alır.
Ölçeğe Sabit Getiri
— Üretimde kullanılan tüm girdilerin belirli bir oranda artırılması durumunda, elde edilen toplam çıktı miktarının da aynı oranda artacağını ifade eden üretim teorisi varsayımıdır. Örneğin, emek ve sermaye girdileri %100 artırıldığında üretim miktarı da %100 artar.
Faktör Yoğunluğunun Tersine Dönmesi
— Üretim faktörlerinin fiyatlarında meydana gelen değişmeler sonucu, üreticilerin pahalı faktör yerine ucuzlayan faktörü ikame etmesiyle bir sektörün üretim yapısının değişmesidir. Örneğin, ayakkabı üretiminde ucuzlayan robotik sistemlerin işçilerin yerini almasıyla sektörün sermaye yoğun hale gelmesidir.
Stolper-Samuelson Teoremi
— Serbest dış ticaretin başlamasıyla birlikte, ülkede görece bol olan üretim faktörünün reel gelirinin artacağını, buna karşılık görece kıt olan üretim faktörünün reel gelirinin ise azalacağını savunan teoremdir.
Leontief Paradoksu
— Wassily Leontief'in ABD dış ticaret verileri üzerinde yaptığı analizde, sermaye zengini ABD'nin beklenenin aksine emek yoğun mallar ihraç edip sermaye yoğun mallar ithal ettiğini ortaya koyan ve teoriyle çelişen bulgudur.
Girdi-Çıktı Yöntemi
— Ekonomideki sektörler arasındaki mal ve hizmet akışlarını, hangi sektörün diğerinden ne kadar girdi satın aldığını matematiksel tablolarla analiz eden ve Leontief tarafından ABD dış ticaretini test etmek için kullanılan yöntemdir.
Beşeri Sermaye
— İşgücünün sahip olduğu eğitim, deneyim, beceri, sağlık ve verimlilik gibi niteliklerin bütünüdür. Leontief, ABD işçilerinin yüksek beşeri sermayesi sayesinde Avrupalı işçilerden 3 kat daha verimli olduğunu belirtmiştir.
Nispi Faktör Fiyatı
— Bir ülkede sermayenin kira bedelinin (faiz/rant) emeğin ücretine (yevmiye) bölünmesiyle elde edilen ve hangi faktörün görece daha ucuz veya pahalı olduğunu gösteren orandır.
Faktör Akışkanlığı (Mobilite)
— Üretim faktörlerinin (emek ve sermaye) ülkeler veya sektörler arasında serbestçe hareket edebilme yeteneğidir. Klasik teorilerde faktörlerin ülkeler arasında tamamen hareketsiz olduğu varsayılır.
Toplumsal Kayıtsızlık Eğrisi
— Bir toplumdaki tüketicilerin farklı mal bileşenlerinden elde ettikleri toplam fayda düzeyini gösteren ve dış ticaret analizlerinde tüketim dengesini belirlemek için kullanılan eğridir.
Faktör Stok Oranı
— Bir ülkenin sahip olduğu toplam sermaye miktarının toplam emek (işgücü) miktarına bölünmesiyle elde edilen ve ülkenin fiziki faktör zenginliğini ölçen temel göstergedir.
⚑ Bu kavramlarda hata var
Paylaş
←
Ünite 3 Eşleştirme
Ünite 4
4. Dış Ticarette Üretim Faktörlerinin Önemi, Faktör
Ünite 5 Eşleştirme
→
Ana Sayfa
Dersler
Çalışmam
Hesabım