Bilançonun pasifinde yer alan kısa vadeli yabancı kaynaklar; mali borçlar, ticari borçlar, alınan avanslar, ödenecek vergi ve fonlar, borç ve gider karşılıkları ile gelecek aylara ait gelirler gibi geniş bir yelpazeyi kapsar.
Bölüm sonu sorularında kullanılan A işletmesinin 2018 yılı verilerine göre; net satışlar 1.600.000 TL, satılan malın maliyeti 820.000 TL, ticari alacaklar 70.000 TL ve stoklar 65.000 TL olarak gerçekleşerek çeşitli devir hızı ve süre hesaplamalarına baz olmuştur.
Metin içerisinde işletme sermayesi yönetimi, nakit planlaması ve stok politikaları açıklanırken Ali Bülent Pamukçu'nun 1999 tarihli 'Finans Yönetimi' ve Metin Kamil Ercan ile Ünsal Ban'ın 2005 tarihli 'Değere Dayalı İşletme Finansı' eserlerinden yararlanılmıştır.
Alacak yönetiminde yöneticilerin odaklanması gereken üç temel husus; müşterilere uygulanacak kredi standartlarının sıkılığı/esnekliği, kredili satışların vadesi ve peşin ödemelerde tanınacak iskonto oranlarının belirlenmesidir.
Kısa vadeli banka kredileri çalışma sermayesini finanse ederken, bankalar işletmenin kredibilitesine göre bir kredi limiti belirler ve işletme bu limitin sadece kullandığı kadarlık kısmına faiz öder.
Finansman stratejileri, dönen varlıkların ne kadarının uzun vadeli (özkaynak ve uzun vadeli borç) ve ne kadarının kısa vadeli yabancı kaynaklar ile finanse edileceği sorusuna yanıt arayan yaklaşımlardır.
Ticari borçlar grubunda yer alan satıcılar hesabı senetsiz mal/hizmet alımlarını, borç senetleri ise aynı mahiyetteki senede bağlanmış borçları göstererek doğrudan işletme sermayesi finansmanı sağlar.
Finans yönetiminin temel amacı, üretim ve tahsilat sürelerini kısaltıp borç ödeme süresini uzatarak nakit dönüşüm süresini minimuma indirmek ve böylece kaynakların yılda daha çok kez devretmesini sağlamaktır.