Ünite 2: 2. Geleneksel Dış Ticaret Teorisi — Örnekler

Bir ülkede çelik üretiminden buğday üretimine geçilmek istendiğinde, ilk başta buğday tarımına çok uygun topraklar ve işçiler kullanılır. Ancak buğday üretimi daha da artırılmak istendiğinde, çelik fabrikasındaki makineler ve uzman mühendisler buğday üretimine kaydırılır. Bu durum, ilave üretilen her birim buğday için vazgeçilmesi gereken çelik miktarının yani fırsat maliyetinin sürekli artmasına yol açar.

Dış dünyaya tamamen kapalı bir ülkede, vatandaşların tükettiği tüm çelik ve buğday miktarı ülke içinde üretilen miktara eşit olmak zorundadır. Bu ekonomide genel denge, ülkenin üretim olanakları eğrisi ile toplumun refahını gösteren toplumsal farksızlık eğrisinin birbirine teğet olduğu noktada kurulur. Bu teğet noktasında ülkedeki iç nispi fiyatlar belirlenir ve toplum mevcut kaynaklarıyla en yüksek tatmin düzeyine ulaşır.

Üretim kapasiteleri tamamen aynı olan iki ülkeden A ülkesinin toplumu buğday tüketmeyi, B ülkesinin toplumu ise çelik tüketmeyi tercih etmektedir. Ticaret başladığında her iki ülke de aynı miktarda üretim yapsa da, A ülkesi ürettiği çeliği ihraç edip çok sevdiği buğdayı ithal eder. B ülkesi ise buğday ihraç edip çelik ithal ederek kendi tercih ettiği maldan daha fazla tüketir ve her iki ülkenin de refahı artar.