Latince 'küçük çakıl' anlamına gelen 'calculus' kelimesi, antik dönemde çakıl taşlarıyla yapılan hesaplama yönteminden türetilmiştir.
Babilliler, tarihin en eski sıfır kavramını keşfeden medeniyet olarak aritmetik tarihinde özel bir yere sahiptir.
Çemberin çevresinin çapına oranı olan π sayısı, irrasyonel bir sayı olup ondalık kısmı kendini tekrar etmez.
Dik üçgende dik kenarların kareleri toplamının hipotenüsün karesine eşit olması (a²+b²=c²) kuralıdır.
√2, rasyonel bir sayı değildir ve sayı doğrusunda 1 ile 2 arasında bir noktaya karşılık gelir.
∞ sembolü matematikte 'sonsuz' anlamında kullanılır ancak bir sayı gibi işlem görmemesi gereken bir kavramdır.
Abaküsler, rakamların henüz bilinmediği çağlarda kullanılan boncuklu çerçeveler olup kökeni çakıl yığını dizgelerine dayanır.
Hesap yapma yöntemleri, tekerleğin icadından bile daha eski bir geçmişe sahip olan temel insanlık faaliyetlerindendir.
Ondalık kısmı belli bir basamaktan sonra kendini tekrar eden sayılar (örneğin 0,333...) rasyonel sayılardır.
Galileo, 'Evrenin dili matematiktir' diyerek matematiğin evrensel bir iletişim aracı olduğunu vurgulamıştır.