Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı
Bu bölümde ana akım tarih yazımının eril yapısı ve kadınların bu süreçte nasıl görünmez kılındığı ele alınmıştır. Geleneksel tarihin beyaz, Batılı ve orta sınıf erkeklerin kamusal alandaki deneyimlerini merkezine aldığı, kadınları ve ezilen diğer grupları ise dışladığı vurgulanmıştır. Joan Wallach Scott'ın 'eril ve ataerkil evrensellik' kavramı üzerinden tarihin ideolojik ve dışlayıcı niteliği açıklanmıştır. Bu bağlamda, antik çağ felsefesinden modern ulus devletlerin inşasına kadar uzanan süreçte kadınların siyasal ve toplumsal alandan dışlandığı ve cinsiyetçi varsayımlarla ikili zıtlıklar üzerinden tanımlandığı gösterilmiştir. Aristoteles ve Tacitus gibi figürlerin görüşlerinin yanı sıra, Fransız Devrimi sonrasında kadınların siyasi hak arayışlarının nasıl bastırıldığına değinilmiştir. Ayrıca akademide ve yükseköğrenimde kadınların karşılaştığı engeller, Heinrich von Treitschke'nin yaklaşımı ve Osmanlı İmparatorluğu'nda Kadınlar Dünyası dergisinin öncülüğünde verilen İnas Darülfünunu mücadelesi anlatılmıştır. Son olarak, feminist teorinin sunduğu toplumsal cinsiyet kategorisiyle şekillenen kadın tarihi disiplininin doğuşu incelenmiştir. Annales Okulu ve 'aşağıdan tarih' yaklaşımlarının eleştirisiyle kurulan kadın tarihi, sadece kadınların baskı altındaki durumunu değil, aynı zamanda direniş mekanizmalarını ve başkaldırı pratiklerini görünür kılmayı hedefler. Bu disiplin, geleneksel tarih yazımının nesnellik ve evrensellik iddialarını sarsarak bilgi ile iktidar arasındaki ilişkiyi deşifre eder.