Ünite 4: Turizmin Toplumsal Etkileri 2 — Önemli Kavramlar

XIX. yüzyılın sonlarında endüstrileşmeyle başlayan, ancak asıl yaygınlığını II. Dünya Savaşı sonrasında refah düzeyinin artmasıyla kazanan, çok büyük insan kitlelerinin aynı anda seyahat ve tatil faaliyetlerine katılması olgusudur.

Turizm faaliyetlerinin tüm aşamalarında ekolojik dengeleri gözeten, doğal kaynakların tahrip edilmeden sürdürülebilir kullanımını amaçlayan ve çevreye duyarlı planlamayı temel alan turizm yaklaşımıdır.

Turizmin barış zamanında gerçekleştirdiği, milyonlarca insanın geçici veya mevsimsel olarak bulundukları yerlerden başka bölgelere çalışmak ya da tatil yapmak amacıyla göç etmesi hareketidir.

Turizm sektöründe hizmet üreten çalışanlar ile bu hizmeti satın alan turistler arasında gerçekleşen, sadece ekonomik değil aynı zamanda değerlerin ve davranışların da karşılıklı etkileşime girdiği toplumsal alışveriştir.

Belirli bir turizm bölgesinin, doğal, kentsel ve sosyal yapısında bozulma meydana gelmeksizin kabul edebileceği maksimum turist ve yapı yoğunluğu sınırıdır.

Turizmin geliştiği bölgelerde yerel halkın, turistlerin tüketim ve yaşam tarzlarına öykünerek kendi geleneksel normlarını, aile ilişkilerini ve ahlaki değerlerini kaybetmesi sürecidir.

Turizmin gelişmesiyle birlikte bölgedeki arsa, konut ve iş yeri değerlerinin aşırı derecede yükselerek yerel halkın satın alma gücünün çok üzerine çıkması durumudur.

Küresel turizmin sadece seyahat ve konaklamayı değil; küresel düzeyde üretim, tüketim, pazarlama, sermaye akışları ve uluslararası politik-askeri ilişkileri de kapsayan devasa ve karmaşık yapısını ifade eden kavramdır.

Bir yöreye özgü geleneksel el sanatlarının, törenlerin ve kültürel ögelerin kendi özgün bağlamını ve anlamını koruması durumudur; turizmle birlikte bu değerler genellikle pazarlanabilir objelere dönüşerek otantikliğini kaybeder.

Turizmin sadece ekonomik boyutunu değil, bireyler ve gruplar arasında yarattığı etkileşimi, toplumsal yapı üzerindeki olumlu-olumsuz etkilerini ve sosyo-kültürel değişimleri inceleyen bilim dalıdır.

Hızlı toplumsal değişim ve turizmin etkisiyle geleneksel kuralların ve değerlerin geçerliliğini yitirmesi, ancak yerine yeni kuralların konulamaması sonucu ortaya çıkan toplumsal kuralsızlık durumudur.

Turist ile yerel halk arasındaki ilişkide, turistin sahip olduğu ekonomik ve sosyal güç sayesinde yerel halk üzerinde kurduğu tahakkümcü ve belirleyici üstünlük ilişkisidir.

Turizm sezonunun açılmasıyla birlikte, turistik bölgelerdeki iş gücü talebini karşılamak amacıyla dışarıdan gelen çalışanların ve turistlerin oluşturduğu geçici nüfus hareketidir.

Turizm bölgelerinde yerel mimari tarzların yok edilerek, yabancı modellerden esinlenilen tek tip, standartlaşmış ve estetikten yoksun binaların inşa edilmesi sürecidir.

Farklı dil, din ve sosyo-kültürel geçmişe sahip turistler ile yerel halkın geçici bir süre için bir araya gelerek birbirlerinin yaşam tarzlarından etkilenmesi sürecidir.