Ne Öğrendik?
Ana Sayfa » Anadolu Üniversitesi AÖF » Türk Dili ve Edebiyatı Lisans Programı » 2. Meşrutiyet Dönemi Türk Edebiyatı
← Ünite 6

Ünite 6: Millî Edebiyat Anlayışı ve Yeni Lisan — Ünite Özeti

myders hazırladı Ders kitabında bu ünite için kapanış özeti basılmamış. Aşağıdaki kısa özet ünite içeriğinden hazırlandı; kitabın kendi cümleleri değildir.

Bu Ünitede Neler Öğrendik?myders hazırladı

Bu bölümde, II. Meşrutiyet sonrası Selanik'te Ömer Seyfettin, Ali Canip ve Ziya Gökalp öncülüğünde başlayan Yeni Lisan hareketi ve Genç Kalemler dergisinin edebiyat tarihimizdeki yeri ele alınmaktadır. Hareketin temel amacı, yazı dili ile konuşma dilini birleştirerek İstanbul Türkçesini esas alan millî bir edebiyat oluşturmaktır. Bu süreçte Arapça ve Farsça dil bilgisi kurallarının terk edilmesi, yabancı tamlamaların atılması ve Türkçenin kendi kurallarıyla kullanılması hedeflenmiştir. Yeni Lisan, tasfiyeci bir tutum izlemeyerek Türkçeye yerleşmiş yabancı kelimeleri korumuş ve dilde sadeleşmeyi bir zorunluluk olarak görmüştür. Millî Edebiyat anlayışı, sadece bir dil hareketi olarak kalmamış, aynı zamanda millete ruh kazandıracak bir edebiyat meydana getirmeyi amaçlamıştır. Bu dönemde Türk Yurdu, Türk Ocağı ve çeşitli dergiler aracılığıyla milliyetçilik fikri yaygınlaştırılmış; halka inen, toplumsal fayda güden bir edebiyat anlayışı benimsenmiştir. Şiir, dönemin en gözde türü olarak öne çıkmış; Mehmet Emin Yurdakul'un öncülüğünde başlayan süreç, hece vezni ve sade dil ile olgunlaşmıştır. Aruz veznini kullanan Mehmet Âkif ve Yahya Kemal gibi isimler de millîleşme sürecine katkılarıyla bu dönemin önemli figürleri arasında yer almıştır. Tarihe ve destanlara yönelen bu edebiyat, imparatorluktan millî devlete geçişin kültürel zeminini hazırlamıştır.